Μελιτζάνες παπουτσάκια

Μια άλλη νοστιμότατη συνταγή με μελιτζάνες και κιμά.

Υλικά

6 μελιτζάνες πλατιές

Για τον κιμά

500 γρ.κιμά ανάμεικτο
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο κομμένο σε δοντάκια
1 ξυλάκι κανέλλα
1 μέτρια ώριμη ντομάτα αλεσμένη στο μπλέντερ
3 κουτ.σούπας βιτάμ
5-6 φυλλαράκια μέντας
1 κουταλιά γεμάτη σούπας πάστα ντομάτας
1 κουτ.γλυκού αλάτι
Λίγο πιπέρι

Για τη μπεσαμέλ

1 λίτρο γάλα πλήρες
10 κουτ.σούπας αλεύρι
1 κουτ.σούπας βιτάμ
1 αυγό
1 κοφτό κουτ.γλυκού αλάτι
Λίγο μοσχοκάρυδο.

Λάδι για τηγάνισμα

Εκτέλεση

Πλένουμε και κόβουμε τις μελιτζάνες στη μέση.
Τις αλατίζουμε και τις αφήνουμε να ξεπικρίσουν.
Ετοιμάζουμε την μπεσαμέλ.
Χτυπάμε το αλεύρι με το μισό γάλα στο μπλέντερ ,ενώ ζεσταίνουμε το άλλο μισό με το αλάτι.
Ρίχνουμε το υπόλοιπο και ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινη σπάτουλα,ώσπου να πήξει.
Αφού αποσύρουμε ,ρίχνουμε το βιτάμ και το μοσχοκάρυδο ανακατεύοντας καλά.
Όταν κρυώσει λίγο προσθέτουμε το χτυπημένο αυγό.
( το αυγό μπορούμε να το προσθέσουμε και κατά το βράσιμο αλλά μόνο το κροκάδι).

Ξεπλένουμε τις μελιτζάνες τις στίβουμε ,στεγνώνουμε με χαρτί κουζίνας και τηγανίζουμε να ροδίσουν ελαφρά…το λάδι να φτάνει ως το 1/3 της μελιτζάνας.
Παράλληλα βράζουμε τον κιμά,με όλα τα υλικά ,χωρίς το βιτάμ και την πάστα.
Ρίχνουμε λίγο νερό και όταν σωθεί,σωτάρουμε με το βιτάμ και προσθέτουμε την πάστα.
Σβήνουμε με λίγο νερό.
Πατάμε το εσωτερικό της μελιτζάνας με κουτάλι ,να σχηματίσουν βαρκούλες.
Προσθέτουμε κιμά,τα τρία τέταρτα και από πάνω μπεσαμέλ.
Τοποθετούμε στο ταψί και ψήνουμε μια ώρα περίπου στους 200 βαθμούς.
Αν επιχειρήσουμε αμέσως μετά το τηγάνι να κάνουμε βαρκούλες,θα δυσκολευτούμε πολύ,γι αυτό αφήνουμε 10 λεπτά να μαραθούν.
Έτσι γίνονται πανεύκολα.
Αν βιάζεστε αφαιρέστε λίγο από το εσωτερικό τους…

Κανελλόνια με κιμά.

Υλικά
500 γρ.κανελλόνια

Μια δόση κιμά

Για την σάλτσα
2 κουταλιες σούπας πάστα αραιωμένη σε ένα φλυτζάνι νερό
3 κουτ.σούπας βιτάμ
Λίγη ζάχαρη- λίγο αλάτι
Πιπέρι
κανέλλα
Γαρύφαλο

Εκτέλεση

Βάζουμε τον κιμά με λίγο νερό να βράσει με τα υλικά,χωρίς το βιτάμ και την πάστα.
Αφού σωθεί το νερό,σωτάρουμε μια κουταλιά βιτάμ και προσθέτουμε την πάστα.
Προσθέτουμε λίγο νερό ,το υπόλοιπο βιτάμ και αφήνουμε να δέσει.
Παράλληλα βάζουμε τη σάλτσα να βράσει λίγο.
Κλείνουμε το ένα ανοιγμα τα κανελλόνια με αλουμινόχαρτο και γεμίζουμε με τον κιμά,χωρίς να τα βράσουμε.
Αφού τα γεμίσουμε κλείνουμε κι απ’ την άλλη με αλουμινόχαρτο και βάζουμε σ ‘ ένα πυρέξ (με καπάκι,αν δεν έχουμε σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο).Ρίχνουμε από πάνω την σάλτσα .Ψήνουμε για μισή ώρα και προσθέτουμε τυρί στο πιάτο λίγο πιο πριν.

Συνταγή 2
Με μπεσαμέλ
1 1/2 λίτρο γάλα πλήρες
15 κουτ.σούπας αλεύρι
Λίγο μοσχοκάρυδο
1 αυγό
1 κουτ.γλυκού κοφτό αλάτι
1 κουτ.σούπας βιτάμ.
Και όλα τα παραπάνω υλικά.
Αναμειγνύουμε την μπεσαμέλ με τον κιμά και γεμίζουμε τα κανελλόνια με την ίδια διαδικασία.

(συνταγή φίλης)

» Ισπανική» ομελέτα

Η ομελέτα είναι ένα εύκολο γρήγορο φαγητό,με πολλές γευστικές παραλλαγές.
Η ισπανική είναι συνδυασμός λαχανικών με αυγά.

Υλικά
1 μέτρια πατάτα
1 μεγάλη ώριμη ντομάτα
και
3 κρεμμυδάκια φρέσκα (χωρίς τα φύλλα)
κομμένα σε λεπτές ροδέλες
5 αυγά
1/2 φλυτζάνι γάλα
Αλάτι- πιπέρι
1 κλωναράκι βασιλικό
Και 1 κλωναράκι μέντα(5-6 φύλλα)
Ψιλοκομμένα
1 σκελίδα σκόρδο κομμένη σε ψιλά δοντάκια
Ελαιόλαδο για τηγάνισμα

Εκτέλεση
Τις πατάτες τις κόβουμε λίγο πιο χοντρές ροδέλες από πατατάκια.
Αλατίζουμε και μετά βάζουμε στο τηγάνι.

Βάζουμε το λάδι να κάψει,ρίχνουμε τις πατάτες δημιουργώντας έτσι τη βάση της ομελέτας.
Αφήνουμε να ροδίσουν ελαφρά και γυρνάμε απ’ την άλλη.
Ρίχνουμε τα κρεμμύδια παντού και το σκόρδο,αφού μαραθούν προσθέτουμε τις ντομάτες.
Ίσως βγάλουν υγρά,τ αφήνουμε να σωθούν κουνώντας συνέχεια το τηγάνι.
Χτυπάμε τ’ αυγά με το γάλα και προσθέτουμε αλάτι ,πιπέρι και τα μυρωδικά.
Αδειάζουμε την ομελέτα στο τηγάνι,ώστε να καλύψει τα λαχανικά.
Αφού πιάσει ελαφρά κρούστα τρυπάμε παντού την ομελέτα για να ψηθεί σε βάθος (το υγρό μείγμα έτσι θα περάσει από κάτω).
Ανακινούμε το τηγάνι για να μην καεί.
Αφού ροδίσει καλά απο τη μια με τη βοήθεια ενός στρογγυλού μεγάλου δίσκου (ή επίπεδο καπάκι),με γρήγορη απότομη κίνηση.
Αφήνουμε να ροδίσει και γυρνάμε ξανά ,να ‘ρθει το πάνω κάτω( αυτό γιατί η αρχική πάνω πλευρά,συνήθως βγαίνει πιο εμφανίσιμη).
Σερβίρουμε ζεστή συνοδεύοντας με φέτα ή γιαούρτι.

Εκτέλεση

Μιλφέιγ

Υλικά
1 κιλό έτοιμη σφολιάτα

Για την κρέμα

1 κουτί γάλα ζαχαρούχο
4 ποτήρια νερό
5 αυγά
100 γρ. κορν φλάουρ
150 γρ. αλεύρι
1 βανίλια
Λίγο αλάτι
1ποτηράκι κρασιού λικέρ Grand Marnier
Λίγο βούτυρο
4 κουτιά κρέμα γάλακτος
Ζάχαρη άχνη για πασπάλισμα
Ζάχαρη κανονική για ψήσιμο

Εκτέλεση

Βάζουμε σ’ ένα μπωλ τ’ αυγά,το αλεύρι,το κορν φλάουρ και τη βανίλια και χτυπάμε μέχρι να έχουμε ένα μείγμα λείο.Βάζουμε σε κατσαρόλα το γάλα,το νερό και το αλάτι,να ζεσταθεί.
Ρίχνουμε το μείγμα και χτυπάμε με σύρμα συνέχεια για 15′ ,ώσπου να δέσει.Βάζουμε στο μίξερ κρέμα με βούτυρο και χτυπάμε ώσπου να κρυώσει.
Ρίχνουμε το λικέρ και την κρέμα γάλακτος κι ανακατεύουμε καλά.
Ανοίγουμε τη σφολιάτα και τοποθετούμε σε βουτυρωμένο ταψί.
Τρυπάμε το φύλλο με πηρούνι και πασπαλίζουμε με κανονική ζάχαρη.
Ψήνουμε στους 170-180 βαθμούς για 30 λεπτά κι αφήνουμε να πάρει χρώμα.
να πάρει χρώμα.
Κόβουμε το φύλλο στα τρία.
Βάζουμε ένα φύλλο για βάση και μια στρώση κρέμα.
Έπειτα το δεύτερο ξανά κρέμα,το τρίτο και τέλος στρώνουμε την κρέμα με μαχαίρι.
Πασπαλίζουμε με τριμμένο φύλλο και ζάχαρη άχνη.
Είναι έτοιμο για σερβίρισμα.

Μιλφέιγ γρήγορο.

Το μιλφέιγ είναι ένα εύκολο  και ελαφρύ γλυκό.

Υλικά 

4 πακέτα σφολιατίνια

4 φακελάκια κρέμα για μιλφέιγ

2,2 λιτρα κρύο γάλα πλήρες

3 φακελάκια garni + 400 gr. γάλα

ζάχαρη άχνη

Εκτέλεση

Στρώνουμε τα σφολιατίνια μια στρώση 4 πακετα για ταψί κουζίνας.

Χτυπάμε σε μια λεκανίτσα 4 φακελάκια μιλφέιγ με 2.5 λίτρα κρύο γάλα μέχρι να πήξει.Στρώνουμε την κρέμα από πάνω απο τη σφολιάτα και βάζουμε τις υπόλοιπες σφολιάτες να στρωθεί.Χτυπάμε 3 φακελάκια garni  με 400 γραμμάρια γάλα μέχρι να αφρατέψει.

Το στρώνουμε από πάνω( garni) και τρίβουμε λίγα σφολιατίνια ανακατεμένα με άχνη ζάχαρη.

Μια παραλλαγή:μπορούμε να ανοίξουμε τα σφολιατίνια στη μέση και να βάλουμε 2 στρώσεις απο την κρέμα.

(Ευχαριστούμε τη φίλη για τη συνταγή που μας έστειλε).

Θα θέλαμε τη γνώμη σας!

       Μετά από 6 μήνες  ,σας ζητάω τη γνώμη σας.

Αν δε σας αρέσει κάτι μπορείτε να το προσθέσετε στα σχόλια,η να προτείνετε  θέματα ακόμα και συνταγές.

Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη και για τη ψήφο σας!

By Ξηρομερίτισσα Posted in AΡΘΡΑ

Κοτόπουλο γιουβέτσι

Μια εναλλακτική και νόστιμη εκδοχή για κοτόπουλο.

Υλικά

1 κοτόπουλο

1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες

1 ώριμη μέτρια ντομάτα τριμμένη στο μπλέντερ

1 φλυτζάνι τσαγιού  ποτήρι λάδι

Αλάτι 1 κοφτή κουτ.σούπας

λίγο πιπέρι

1/2 κουτ.σούπας πάστα

1 πακέτο κριθαράκι χοντρό (500 γρ.)

Εκτέλεση

Πλένουμε καλά το κοτόπουλο και το κόβουμε σε μερίδες.

Το αφήνουμε λίγο να σουρώσει και τα σωτάρουμε,με λίγο λάδι γυρνώντας το κι από τις δύο πλευρές.

Ρίχνουμε τα μεζέδια  σε μεγάλη κατσαρόλα και στο ίδιο  λάδι σωτάρουμε το σκόρδο -κρεμμύδι κι αφού χρυσίσει προσθέτουμε την πάστα και τέλος την ντομάτα.

Αδειάζουμε στην κατσαρόλα και καλύπτουμε το φαγητό  με νερό.

Βράζουμε για μισή ώρα και ρίχνουμε το φαγητό σε μεγάλο ταψί,(συμπληρώνοντας με νερό αν δεν έχει).

Τοποθετούμε το ταψί  στη μεσσαία σχάρα και όταν πάρει βράση σκορπίζουμε παντού το κριθαράκι,προσθέτοντας αλάτι και πιπέρι.Ανακατεύουμε τακτικά.

Πιο νόστιμο γίνεται όταν  το αλατίζουμε σε μεζέδια αλλά έτσι  φθείρεται η  αντικολλητική επιφάνεια του τηγανιού.

Αφήνουμε να ροδίσουν οι μερίδες,γυρνώντας τες και να βράσει το κριθαράκι,αλλά να κρατάει λίγο πρίν το βγάλουμε,δηλ. δεν αφήνουμε να βράσει πολύ.

Επίσης φροντίζουμε να έχει νερό για να μην πήξει ,να μη γίνει ένα σώμα το κριθαράκι.

Πώς φτιάχνουμε μυζήθρα (ανθότυρο)

Το υγρό που μένει μαζεύοντας το τυρί λέγεται τυρόγαλο.

Δεν το πετάμε το κρατάμε και φτιάχνουμε μυζήθρα.

Βάζουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα τυρόγαλο και ανακατεύουμε αραιά για να μην κολλήσει .Ρίχνουμε 1 λίτρο γάλα φρέσκο πρόβειο ή γίδινο και αφήνουμε να βράσει.

Το γάλα αρχίζει να σχηματίζει σβόλους.Όσο βράζει ακόμα,το βάζουμε σε μικρή τσαντήλα με σουρωτήρι και τυλίγουμε σαν μπάλα.Αφήνουμε να σουρώσει .

Αφού σουρώσει καλά αλατίζουμε για να διατηρηθεί …

Τη χρησιμοποιούμε σε πίτες ,την τηγανίζουμε και ό,τι άλλο θέλουμε.

Πώς φτιάχνουμε τυρί φέτα

Στα χωριά μας τέτοια εποχή πήζουν τυρί φέτα το σήμα
image

κατατεθέν της Ελλάδας.

Το γάλα πρέπει να είναι φρέσκο ,(πρόβειο και γίδιο) αμέσως μετά το άρμεγμα.Μερικοί το βράζουν και το αφήνουν να κρυώσει.

Οι κοιλίτσες από αρνάκια ή κατσικάκια γάλακτος,αποξηραίνονται ,επεξεργάζονται και γίνονται μαγιά για το πήξιμο του τυριού.Υπάρχουν όμως και έτοιμες.

Στην κατάλληλη θερμοκρασία(35 βαθμούς Κελσίου),αφού σουρωθεί καλά το γάλα,ρίχνεται η μαγιά,σε μεγάλο δοχείο με καπάκι και μετά σκεπάζεται .

Μία ώρα  μετά το τυρί τσακίζεται ή σπάζεται με ειδική μεγάλη ξύλινη σπάτουλα,χαράσοντάς το μέχρι κάτω σε τετράγωνα κομμάτια…

Αφού περάσει μιά ώρα από το σπάσιμο με μεγάλο  μπωλ,το τυρί ανακατεύεται καλά.

Σε ειδικά τρίγωνα υφασμάτινα καλούπια-τις τσαντήλες- το τυρί μαζεύεται ,δηλ. τοποθετείται εκεί με τη βοήθεια ενός μεγάλου μπώλ και σουρώνει αφού δεθεί με τις μακριές άκρες,κρεμασμένο .

Αφού σουρώσει καλά  ,σε σκιερό μέρος,έρχεται η ώρα του αλατίσματος.

Το τυρί βγαίνει προσεχτικά από την τσαντήλα και τοποθετείται σε καθαρή επιφάνεια.

Κόβουμε  σε φέτες 2-3 δαχτύλων  και αλατίζουμε(αλάτι χοντρό ή ημίχονδρο) βάζοντας αλάτι παντού .

Βάζουμε μία μία τις φέτες στο δοχείο τυριού (τενεκές),προσεχτικά και στριμωχτά προσπαθώντας να μη μένουν κενά.

Κλείνουμε ερμητικά το δοχείο και μετά από 2 μέρες κοιτάζουμε αν έχει αρμύρα.Αν δέν έχει προσθέτουμε από τα σταλάγματα δηλ.το τυρόγαλο που στάζει από τις τσαντήλες,φρέσκου τυριού.

Τα καλά κλεισμένα δοχεία πρέπει να μείνουν σε δροσερό και σκιερό μέρος 10 μέρες περίπου πριν  να μπεί στο ψυγείο.

Όσο μένει η φέτα ωριμάζει ώσπου ν ‘αποκτήσει την τελική υπέροχη γεύση της.
image

image

Χιονάτες

Οι χιονάτες είναι ένας τέλειος συνδυασμός από παντεσπάνι,γλάσσο και καρύδα.
Εύκολο μεν αλλά θέλει λίγη υπομονή.
Ειπαμε …ό,τι αργεί αξίζει.

Υλικά

Για το παντεσπάνι

4 αυγά
6 φλυτζάνια του καφέ ζάχαρη κανονική
4 φλυτζάνια του καφέ γάλα
4 φλυτζάνια του καφέ σπορέλαιο
1 πακέτο φαρινάπ
1 φακελάκι. baking powder
1 βανίλια

Για το γλάσσο

1/2 κιλό κουβερτούρα
3 φλυτζάνια του τσαγιού ζάχαρη άχνη
3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό
3 κουταλιές σούπας βιτάμ
1/2 κιλό ινδική καρύδα

Εκτέλεση

Αφήνουμε τ’ αυγά να πάρουν θερμοκρασία δωματίου.
Τα χτυπάμε σ’ ένα μπώλ και ρίχνουμε τη ζάχαρη,το σπορέλαιο το γάλα και στο τέλος το φαρινάπ ανακατεμένο με το baking και τη βανίλια.
Ανακατεύουμε όλα μαζί καλά και αδειάζουμε το μείγμα σε βουτυρωμένο ταψί.

Το ψήνουμε στο φούρνο,ώσπου να ροδίσει καλά.
Αφού κρυώσει το κόβουμε σε τρίγωνα κομμάτια.

Σε κατσαρόλα ,βάζουμε σπασμένη σε κομμάτια την κουβερτούρα.
Ρίχνουμε το νερό στην άχνη ,το βιτάμ και βάζουμε στη φωτιά.
Αφού βράσει και πήξει αρκετά ,το αφήνουμε να κρυώσει.
Παίρνουμε ένα ένα τα τρίγωνα κομμάτια και τα βουτάμε στο γλάσσο.Τα βγάζουμε αμέσως και τα τοποθετούμε σ’ ένα ταψί για να στεγνώσουν.
Όταν δούμε οτι στράγγιξαν τα πασπαλίζουμε με την ινδική καρύδα.
Αν δεν έχει στραγγίξει το γλάσσο,η ινδική καρύδα θα βυθιστεί μέσα σ’ αυτό.
Η συνταγή είναι από το περιοδικό» Προς την Νίκην»….είναι δοκιμασμένη…. αξίζει να τη φτιάξετε!

Κόκορας κρασάτος

Μια νόστιμη συνταγή για κόκορα.

Υλικά για 3-4 άτομα.

1/2 κόκορα
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο
1 μεγάλη ώριμη ντομάτα τριμμένη στο μπλέντερ
1 κουταλάκι πάστα
3/4 φλυτζάνι τσαγιού κρασί κόκκινο
1 φύλλο δάφνη
Αλάτι 1 κουταλάκι του γλυκού γεμάτο
Λίγο πιπέρι
2-3 κόκκους μπαχάρι
1/2 -3/4 ποτήρι λάδι

Εκτέλεση

Πλένουμε καλά τον κόκορα αφού τον έχουμε βυθίσει σε νερό με ξύδι.
Κόβουμε σε μερίδες και σουρώνουμε.
Βάζουμε λίγο λάδι στο τηγάνι και σωτάρουμε κι απ τις δυο πλευρές,να ροδίσει.
Ρίχνουμε τα μεζέδια στη χύτρα και στο ίδιο λάδι σωτάρουμε σκόρδο και κρεμμύδι να χρυσίσει και μετά την πάστα.
Αδειάζουμε το κρεμμύδι στη χύτρα και τη βάζουμε στη φωτιά,χωρίς νερό και σβήνουμε με κρασί.
Προσθέτουμε αλάτι,πιπέρι,ντομάτα,δάφνη,μπαχάρι και νερό λίγο να καλύπτει τα μεζέδια.
Βράζουμε 50 λεπτά – 1 ώρα,αφού σφυρίξει η χύτρα,αν είναι μικρό ,βράζουμε μισή ώρα.
Ντομάτα και πάστα αν δε θέλετε την αφαιρείτε αλλά δεν θα έχει την ίδια γεύση.

Συνοδεύεται με ρύζι σουρωτό,πατάτες τηγανητές, πουρέ.

Εικόνα

Οι χειροποίητες δημιουργίες μου.Κέντημα μηχανής…

<img android-uri="content://media/external/images

/media/1781″ />

image

Το κέντημα μηχανής,είναι πιο γρήγορο σε σχέση με το χέρι,αλλά πιο κουραστικό.
Αζούρ,σε σεμέν κοφτό,ανεβατό,φουσκωτό ρίζα κ.α. σχέδια γίνονται με μηχανή το ίδιο όμορφα αλλά πιο ανθεκτικά.
Το σεμέν έχει σχέδιο τριαντάφυλλα και κοφτό ,ενώ το τραπεζομάντηλο έχει αζούρ και φουσκωτό.
8<img class=" wp-image-2376" src="https://xiromeritissa.files.wordpress.com/2012/05/imag1125.jpg&quot; alt="IMAG1125" width="1555" height="931" /

Εικόνα

Τραπεζομάντηλο με ροδάκια.Πλέξιμο με βελονάκι.

IMAG1122-1
Αυτό το τραπεζομάντηλο,είναι φτιαγμένο με ροδάκια και άλλα μικρότερα αστεράκια.
Μου πήρε 6 μήνες να το τελειώσω,είναι για τραπεζαρία,πλεγμένο με βελονάκι Νο 18 και κουβαρούλα Πεταλούδα Νο 40.
Έχει πλυθεί αμέτρητες φορές στο πλυντήριο και δεν έχει πάθει τίποτα.
Το καλό με το ολόπλεχτο με ροδάκια είναι ότι αν κάποιο φθαρεί εύκολα μπορείς να το αντικαταστήσεις με καινούργιο.

Κόκορας ντόπιος με σπιτικές χυλοπίτες

Ο ντόπιος κόκορας έχει πιο σκληρό κρέας κι αν είναι μεγαλόσωμος θέλει καλό βράσιμο.

Υλικά (για 3-4 άτομα)

1/2 κόκορα

1 κρεμμύδι μέτριο ψιλοκομμένο

1 σκελίδα σκόρδο

1 μέτρια ντομάτα περασμένη στο μπλέντερ

1 κουτ.γλυκού γεμάτο πάστα( χυμό ντομάτας διπλής συμπυκνώσεως)

Αλάτι περίπου 1 κουταλάκι του γλυκού

Πιπέρι 1/4 κουτ.γλυκού

1/2 πιάτο χυλοπίτες σπιτικές

3 κουτ.σούπας βιτάμ

Εκτέλεση

Βυθίζουμε τον κόκορα σε νερό με ξύδι για λίγο  να μαλακώσει και να μη μυρίζει. Αφαιρούμε τυχόν λεπτά  πούπουλα.Ξεπλένουμε καλά,κόβουμε σε μερίδες και αφήνουμε να σουρώσει.Σε τηγάνι ,βάζουμε λίγο λάδι και σωτάρουμε ελαφρά.Βάζουμε τα μεζέδια στη χύτρα και στο λάδι ή βιτάμ σωτάρουμε λίγο το σκόρδο -κρεμμύδι ,πάστα και τέλος τη ντομάτα.Γεμίζουμε την χύτρα με νερό τόσο ώστε τα μεζέδια να φαίνονται,αλλά και παραπάνω να βάλετε θα χρειαστεί για τις χυλοπίτες.Αφήνουμε 45 λεπτά αν είναι μεγάλος και 25-30 για πιο μικρό.

Αν έχει  πολύ λίπος αφαιρέστε το μ’ ένα κουτάλι κι αφήστε όσο θέλετε .

Αδειάζουμε το φαγητό σ’ένα ταψί και το βάζουμε στο φούρνο,συμπληρώνοντας με νερό αν δεν έχει.Ρίχνουμε αλάτι και τις χυλοπίτες να πάνε παντού.Κοιτάζουμε τακτικά το φαγητό κι ανακατεύουμε,(συμπληρώνοντας με νερό για να  μην κολλήσουν).Ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται από τις χυλοπίτες πόσο λεπτές είναι.

Και στην κατσαρόλα μπορείτε να προσθέσετε τις χυλοπίτες χωρίς φούρνο.

(Βιτάμ βάζουμε αν ο κόκορας είναι…αδύνατος).

Υ.Γ. Τα μικρά ντόπια κοκόρια γίνονται τέλεια κοκκινιστά.

Καρύδα γλυκό

Υλικά

5 αυγά

1 ποτήρι γάλα

2 ποτηρια ζάχαρη

3 κουταλιές baking powder

3 ποτήρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις

2 ποτήρια ινδική καρύδα

Σιρόπι

3 ποτήρια νερό

3 ποτήρια ζάχαρη

2 βανίλιες

Εκτέλεση

Χτυπάμε τ’ αυγά με τη ζάχαρη ,προσθέτουμε με ένα- ενα τα υπόλοιπα υλικά.

Βουτυρώνουμε σ’ ένα ταψάκι  και ψήνουμε στους 180 βαθμούς.Βράζουμε το σιρόπι.

Αφού κρυώσει σιροπιάζουμε το γλυκό.

κρύο γλυκό – ζεστό σιρόπι.

Τα πανηγύρια του Ξηρομέρου-πανηγύρι της Κατούνας.

Κάθε χωριό συνήθως   τιμά τον πολιούχο του  αλλά σε εποχή που επιτρέπει το υπαίθριο ψήσιμο και μερικά ,έχουν μετακινήσει την ημερομηνία ( ή τη γιορτή )λόγω φόρτου εργασίας στα καπνοχώραφα .

Στις  15 Μαϊου -σήμερα-πανηγύρι έχει η Κατούνα,το άλλοτε κεφαλοχώρι..η αρχόντισσα του Ξηρομέρου.

Γυρνώντας το χρόνο πίσω,βλέπουμε την Κατούνα τέτοια μέρα,να σφύζει από ζωή.

Οι ετοιμασίες(για το πανηγύρι) άρχιζαν από τη προηγούμενη μέρα..

Έπρεπε να μαζέψουν τα ξύλα γαι το ψήσιμο να σφάξουν τα ζώα  -συνήθως  προβατίνα που έχει την τιμητική της τέτοια εποχή-να πήξουν το γιαούρτι  και να φτιάξουν τα γλυκά.

Την επομένη ξύπναγαν χαράματα για να ανάψουν τη φωτιά ,να σουβλίσουν το σφάγιο και να ετοιμάσουν το κοκορέτσι.

Όλο το χωριό καλύπτονταν από ένα σύννεφο καπνού…κάθε σπίτι άναβε τη δική του φωτιά…κάθε σπίτι είχε το δικό του πανηγύρι.

Ο καπνισμένος αέρας μπερδεύονταν με  τον αέρα της ξεγνοιασιάς  και της ζωντάνιας.

Το πανηγύρι τότε ήταν ευκαιρία για ξεκούραση από το φύτεμα του καπνού.

Κάθε σπιτικό ήταν έτοιμο να υποδεχτεί τους καλεσμένους,συνήθως συγγενείς  από τα γύρω χωριά.

Το ρεβανί και το παντεσπάνι ήταν τα γλυκά της ημέρας.

Κι όλοι μαζί …έτρωγαν το μεσημέρι μαζί με τους «μουσαφίρηδες» τους , το ψητό μαζί με χωριάτικη σαλάτα,μαζί με πίτες και δροσερό σπιτικό γιαούρτι ή φρέσκια φέτα…περιμένοντας το βράδυ για να πάνε στα όργανα…την κορύφωση του πανηγυριού ….τά happenigs της εποχής.

Το βράδυ ,ο δρόμος της αγοράς κάθε χωριού έκλεινε από την πολυκοσμία.

Τα καφενεία γεμάτα …οι καφετέριες …(τι  αξέχαστα χρόνια )… το άλλοτε  χρωματιστό συντριβάνι της Κατούνας περιστοιχίζονταν από τραπεζάκια γεμάτα από  μεγάλες παρέες που απολάμβαναν τον καφέ ή το ποτό τους ως… προθέρμανση για τα όργανα.

Τα φώτα της πλατείας σαν προβολείς εστίαζαν στη χαρά και στο κέφι των κατοίκων καμαρώνοντας για το πλήθος επισκεπτών.

Η ξεγνοιασιά της μέρας …η ανεμελιά της εποχής ..προσέδιδαν μια νότα αισιοδοξίας  στο πανηγύρι.

Οι καφετζήδες που έφερναν (τα όργανα) ..τις ζυγιές,προετοιμάζονταν μέρες πιο πρίν κατασκευάζοντας παράγκες με νάυλον και σωλήνες ποτίσματος του καπνού σε περίπτωση βροχής .

Μεγάλα ονόματα του δημοτικού τραγουδιού έγιναν γνωστοί από τα πανηγύρια  (Μάκης Χριστοδουλόπουλος,Έφη Θώδη,Φυλιώ Πυργάκη,Τασία Βέρρα κ.α. )όπως και πολλοί οργανοπαίχτες (Τάκης Σούκας,Βασίλης Σαλέας κ.λ.π.)

Στην αρχή της καριέρας τους οι μετέπειτα φίρμες τραγουδούσαν σχεδόν για διαφήμιση,χωρίς να πληρώνονται αμυδρά,ενώ έβγαζαν όλο το πρόγραμμα μόνοι τους ως το επόμενο πρωί.

Τα όργανα… η μόδα της εποχής ίσως αποτελούσαν  τη μοναδική διέξοδο στη διασκέδαση.

Οι καπνοπαραγωγοί παρά την κουρασή τους από τα χωράφια,ήταν  έτοιμοι για ξεφάντωμα χορεύοντας την παραγγελιά  που έδιναν.

Η παραγγελιά…. θεσμός απαράβατος των πανηγυριών τιμόταν δεόντως από τους υπόλοιπους..ως άγραφος κανόνας…

Κανείς δε διανοούνταν να σταματήσει ή να πάρει μέρος στο τραγούδι που ζητήθηκε από  κάποιον άλλον…η σειρά προτεραιότητας τηρούνταν με ευλάβεια …σε διαφορετική περίπτωση ,( πάνω στη μέθη) οι παρεξηγήσεις  έφταναν στο  απροχώρητο.

Σήμερα…τα πανηγύρια του Ξηρομέρου δε θυμίζουν τίποτα από τις παλιές καλές μέρες.

Οι ζυγιές πλέον είναι σπάνιες κι άν κάποιος φέρει όργανα δεν κάνει χρυσές δουλειές όπως τότε…οι καλλιτέχνες ζητάνε πολλά…..οι επιλογές για διασκέδαση είναι πεισσότερες αφού η πρόσβαση έιναι εύκολη στα κοντινά αστικά κέντρα…τα πανηγύρια πλέον δεν  αποτελούν μόδα…τείνουν να εξαφανιστούν…ενώ η κρίση περιόρισε πολύ την επιθυμία για διασκέδαση.

Το καθημερινό ξηρομερίτικο τραπέζι  βασίζεται στο κρέας και τα παράγοντά του….ίσως ένας από τους λόγους μη ενδιαφέροντος για το πανηγύρι.

Σήμερα…η Κατούνα …περήφανη  αλλά θλιμμένη  … για τα παιδιά που έχασε και …για τα παιδιά που την άφησαν…  αγναντεύει  τις γειτονιές της , διακρίνοντας κάπου -κάπου καπνό… αναπολώντας τις όμορφες  μέρες δόξας της…

Τα αξέχαστα χρόνια… της Κατούνας….

Eύκολο και δροσιστικό Cheese cake

 ΥΛΙΚΑ:

300 + 200 γρ. τυρί ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ,

250 γρ.ζάχαρη άχνη,

1 garni διπλό,

1 μαρμελάδα spin span βύσσινο,

μπισκότα  Πτι -Μπερ (περίπου  1 1/2   πακέτο),

2 κούπες γάλα για το  garni

1 κούπα γάλα για τα μπισκότα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

 

 

Χτυπάμε το τυρί με τη ζάχαρη άχνη σ’ ενα μπωλ.

Σε άλλο μπωλ χτυπάμε το garni με το γάλα(2 κούπες) καλά μέχρι να στέκεται.Στη συνέχεια ρίχνουμε το χτυπημένο τυρί στη σαντιγύ και χτυπάμε μέχρι να γίνουν ένα μείγμα. Σε πυρέξ στρώνουμε δύο στρώσεις μπισκότα και τα ραντίζουμε με το γάλα. Έπειτα ρίχνουμε το μείγμα και το στρώνουμε ομοιόμορφα. Από πάνω ρίχνουμε τη μαρμελάδα αφού πρώτα την έχουμε αραιώσει με 5 κουταλιές νερό. Το βάζουμε στο ψυγείο.

Πορτοκαλόπιτα

Υλικά:

4 αυγά

1 ποτήρι ζάχαρη

1 baking powder

1 γιαούρτι στραγγιστό

1 ποτήρι σπορέλαιο

Ξύσμα από ένα πορτοκάλι

1/2 κιλού φύλλο κρούστας

Σιρόπι:

3 ποτήρια νερό

2 ποτήρια ζάχαρη

Ξύσμα από ένα πορτοκάλι

Εκτέλεση:

Χτυπάμε ένα-ένα τα υλικά (εκτός από το φύλλο) μέχρι να γίνουν ένα μείγμα. Στη συνέχεια παίρνουμε το φύλλο, το κόβουμε σε λεπτές λωρίδες, το ρίχνουμε στο μείγμα και ανακατεύουμε με το μίξερ καλά. Το ρίχνουμε σε ταψάκι ή πυρέξ και ψήνουμε στους 180 βαθμούς (πάνω κάτω αντίσταση) για 30 λεπτά μέχρι να ροδίσει. Αφού ψηθεί αφήνουμε να κρυώσει και ρίχνουμε το σιρόπι ζεστό.

Χρόνια πολλά μαμά!

Χρόνια πολλά σε σένα…που καθόρισες το ρόλο της μητέρας ως τον σπουδαιότερο ρόλο της ζωής σου .

Που αν και ο πρωταγωνιστικός ρόλος σου ανήκει ,για σένα πρωταγωνιστής   είναι  το παιδί σου…για σένα είναι …ολόκληρος ο κόσμος!

Θυμήσου …με πόση αγάπη ετοίμαζες την προίκα του,με πόση ανυπομονησία καρτερούσες να το κρατήσεις στην αγκαλιά σου…κι όταν  άκουσες το πρώτο του κλάμα   σάστισες,γιατί … η μητρότητα είναι κάτι πρωτόγνωρο,ξεχνώντας όσα σχετικά διάβασες…αλλά μέρα με τη μέρα γινόσουν καλύτερη με υποβολέα τις συμβουλές του παιδιάτρου και οδηγό το ένστικτό σου.

Που όσα προβλήματα και να έχεις τα ξεχνάς μ’ενα γλυκό του χαμόγελο…και  σε κάνει να του συγχωρείς σε δευτερόλεπτα για τον ζωγραφισμένο τοίχο με ανεξίτηλες μπογιές…τις δαχτυλιές στα τζάμια που μόλις καθάρισες…την ακατάσταστη κουζίνα στην προσπάθεια του να σου φτιάξει πρωινό ή κάποιο γλυκό!

Αυτό που μετράει για σένα είναι η προσπάθειά του να σου δείξει την αγάπη του…

Και η αγάπη  (της μάνας) δεν μοιράζεται όσα παιδιά και να έχεις…αλλά πολλαπλασιάζεται…σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί να μετρηθεί …γιατί η αγάπη αυτή ,δεν έχει όρια..και δεν περιμένει ανταλλάγματα…

Σε σένα που νιώθεις περήφανη  όταν  ακούς του επαίνους των δασκάλων του.

Κι ακόμα περισσότερο το πλάσμα που του αφιέρώθηκες ολοκληρωτικά  βραβεύεται ή διακρίνεται σε κάποιο άθλημα!

Ακόμα κι αν δεν έιναι άριστος στα μαθήματα ,σίγουρα εσύ πάντα θα είσαι περήφανη γιατί όλα τα παιδιά έχουν δυνατότητες ,αρκεί να του δώσεις την ευκαιρία να ανακαλύψει τα ταλέντα του.

Ακόμα κι αν μπλέχτηκε σε καυγά κι εσύ νιώθεις αγανάκτιση και ντροπή στις κατσάδες του άλλου γονιού ενώ(αργότερα ) κρυφά καμαρώνεις για τον μικρό επαναστάτη σου!

Και σίγουρα το δικό σου  είναι το όμορφότερο παιδί του κόσμου…το πιο άξιο…το πιο ικανό…το τέλειο παιδί…

Κ ι εδώ είναι που χάνεις το παιχνίδι γιατί ο μικρός καταλαβαίνει περισσότερα απ’όσα νομίζεις και σε εκμεταλλέυεται ανάλογα με την αντίδραση σου στο κάθε ζήτημα που προκύπτει.

Χρόνια πολλά και σε σένα…που στην προσπάθεια σου να το προστατέψεις ,παίρνεις το ρόλο του αστυνόμου και το αγγελούδι σου πλέον νιώθει οτι όλος ο κόσμος είναι δικός του γιατί απλούστατα μπορεί να κάνει ο,τι θέλει ,βρίσκοντας άσυλο… στην αγκαλιά σου!

Η υπερβολική σου αγάπη   σου σε κάνει να βλέπεις με παρωπίδες,βλέπεις λαθη παντού εκτός απο σένα και το σπλάχνο σου.Μαμά είσαι…δικαιολογείσαι…αρκεί  αυτή σου η αδυναμία να μην έχει αντίκτυπο στα άλλα παιδιά…σκέψου πως και για κάθε άλλη μαμά το παιδί της είναι  μοναδικό και όλες τ’ άγαπάνε όσο και εσύ το δικό σου.

Χρόνια πολλά σε σένα …που μετά από μια βασανιστική μέρα στο γραφείο παίζεις μαζί τους ώρες ολόκληρες,αναπληρώνοντας το κενό της απουσίας σου!

Χρόνια πολλά σε σένα που… κάθε μέρα σταυρώνεσαι για να δεις το παιδί σου ξανά υγιές  …που κάθε μέρα…κάθε ώρα ανησυχείς …ξαγρυπνάς …και κάνεις τα πάντα για να βρει ξανά  το δρόμο του…σε σένα που υπομένεις καρτερικά τις  αυτοκαταστοφικές επιλογές του  ,βρίσκοντας  παρηγοριά στο βλέμμα της Παναγιάς και Σ’ Αυτήν εναποθέτεις όλες σου τις ελπίδες.

Χρόνια πολλά…σε σένα που ενώ εκείνο ζει την ομορφότερη στιγμή της ζωής του (γάμος),εσύ φοβάσαι ότι το χάνεις ,βλέποντας ως εχθρό τον ( ή την) σύντροφο της ζωής του…πιστεύοντας ότι θα πάρει τη θέση σου στην καρδιά του.

Χρόνια πολλά σε  σένα… που περιμένεις ανυπόμονα  να  ξανασφίξεις στην αγκαλιά σου  το πλάσμα που για μια ζωή του έδινες τα πάντα ακόμα και την καρδιά σου αν το ζητούσε… και ως ανταμοιβή ζεις  μόνη σου … σε κάποιο γηροκομείο.

…Σε σένα που βλέπεις τα παιδιά σου μην είναι μονιασμένα γιατί ανάμεσά  τους μπήκε το συμφέρον.

Χρόνια πολλά…σε σένα που θεωρείς κατώτερη την μητρότητα από την καριέρα ,τη προσωπική σου προβολή ή την προσωπική ευτυχία…πετώντας το πιο όμορφο δώρο της ζωής ενώ άλλες για χρόνια πασχίζουν να το αποκτήσουν!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες!

Mέτρημα υλικών

Στη μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική,μας δίνονται κάποιες ακριβείς δόσεις υλικών.

Στη μαγειρική δεν έχει τόση σημασία αλλά στη ζαχαροπλαστική ,είναι νόμος,για τη επιτυχία του γλυκού.

Αν ένα γλυκό μας λέει μια κούπα ζάχαρη ή λάδι ,μετράμε με το ειδικό δοχείο-μέτρο που γράφει πάνω cup(όχι κούπα για καφέ).

Επίσης τα κουταλάκια του γλυκού δεν έχουν το ίδιο μέγεθος,άλλα χωράνε 5 ml κι άλλα περισσότερο ή λιγότερο,έτσι διαλέγουμε ένα μεσσαίου  μεγέθους ή αγοράζουμε τα ειδικά κουταλάκια- μεζούρες .

Τέτοιες μεζούρες μπορείτε να βρείτε ακόμα και στη λαϊκή ή σε καταστήματα με είδη σπιτιού.Δε χρειάζεται να έιναι ακριβό.Μπορείτε να βρείτε μεζούρα -κούπα με 1 ευρώ.

Αν πάλι λέει ποτήρι του νερού  διαλέγουμε ένα μεσσαίου μεγέθους,που χωράει 250 γρ.

Με το ίδιο θα μετρήσουμε και τα υπόλοιπα υλικά της συνταγής.

Όταν ζητάει γραμμάρια μετράμε ακριβώς (πολλά μικροεργαλεία πάνω έχουν μετρητή σε γραμμάρια).

Όλα αυτά για την απόλυτη επιτυχία του γλυκού.

Μπορείτε να διαφοροποιήσετε μια συνταγή αν κάτι δε σας αρέσει αλλά όσον αφορά το μέτρημα πρέπει να θυμάστε τι κάνατε,πόσο βάλατε για να έχετε μελλοντικά το ίδιο αποτέλεσμα.

Τα πειράματα και η αντικατάσταση υλικών μπορεί να φέρουν αποτυχία ,αλλά μπορεί να κάνουν και θαύματα.Αρκεί να ξέρετε τί βάλατε και πόσο.

Στη μαγειρική συνήθως τα μπαχαρικά είναι αυτά που μπορεί να χαλάσουν το φαγητό π.χ. η κανέλλα  ή το κρασί αν βάλουμε πολύ καλύπτει τη γεύση του φαγητού .

Αν είστε νέα μαγείρισσα,καλό είναι να βάζετε λίγο και στην πορεία δοκιμάζετε.Το αλάτι καλύτερα προς το τέλος του μαγειρέματος για να μη σκληραίνει το φαγητό (μην το ξεχάσετε ομως τελείως).Αρχίστε με λίγο και συμπληρώστε ανάλογα με την προτίμησή σας.

Τα λάθη στη μαγειρική δεν μας κάνουν να τα παρατάμε ..όλοι κάνουμε λάθη …λίγο η απροσεξία,λίγο η βιασύνη ,ή αν ξεχαστούμε στο internet  ή με το τηλέφωνο…ε δε θέλει πολύ.

Επίσης το σωτάρισμα του κρεμμυδιού  δένει τη σάλτσα και το πολύ λάδι δε συνίσταται σε πολλά φαγητά,ειδικά άν περιέχει ντομάτες αλεσμένες και κρεμμύδια.

Με λίγα λόγια…»πάν μέτρον ..άριστον»!

Tούρτα καραμέλα με αμύγδαλα

 Υλικά

1 δόση βάση για τούρτα -σαβαγιάρ ή 2 πακέτα έτοιμα σαβαγιάρ
2 κούπες βούτυρο λιωμένο
2 1/2 κούπες ζάχαρη άχνη
4 κροκάδια
2 κούπες γάλα χλιαρό
4 κουτ.σούπας κορν φλάουρ
1 κούπα περίπου χυμό πορτοκαλιού
2 1/2 κούπας αμύγδαλα ασπρισμένα,καβουρδισμένα,αλεσμένα
Για την καραμέλα
1/3 κούπας γλυκόζη
1 κούπα νερό
1/2  κούπας ζάχαρη
6 σταγόνες λεμόνι
1 Γιώτης Garni
(και γάλα)  αμυγδαλάκι φιλέ για διακόσμηση

Εκτέλεση
Ψήνω τη ζύμη σύμφωνα με τις οδηγίες,είτε ως μπισκότα ή όλο μαζί.
Ρίχνω το χυμό πορτοκάλι πάνω απο τα σαβαγιάρ ή τα βουτάω αν είναι σε μπισκότα στο χυμό.
Η κουμπωτή φόρμα βολεύει καλύτερα.

Χτυπάω το garni σύμφωνα με τις οδηγίες και βάζω στο ψυγείο.
Φτιάχνω την κρέμα γέμισης.
Σε μπαίν- μαρί,βάζω τα κροκάδια,λίγο χλιαρό γάλα στο οποίο έχουμε διαλύσει το κορν
φλάουρ και ανακατεύω με σύρμα συνέχεια και γρήγορα.
Προσθέτω το υπόλοιπο γάλα καυτό.Αφήνω ώσπου να πήξει και μετά να κρυώσει.
Χτυπάω το βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου) μαζί με τη ζάχαρη και όταν απρίσει ρίχνω τ’ αμύγδαλα αλεσμένα.
Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζω τα υλικά της καραμέλας και ανακατεύω ώσπου να λιώσει η ζάχαρη και να πάρει χρώμα.

Στρώνω λαδόκολλα και αδειάζω την καραμέλα,αφού κρυώσει τη σπάω σε κομμάτια διπλώνοντας την κόλλα

Ρίχνω το βούτυρο  στην κρέμα ζαχαροπλαστικής και ανακατεύω καλά.
Στρώνω το μείγμα πάνω από τη ζύμη ή τα μπισκότα.
Από πάνω βάζω τη δεύτερη βάση …ξανά κρέμα γαρνίρουμε με σαντιγύ ξανά κρέμα και τέλος τη σπασμένη καραμέλα.

Προσθέτω αμυγδαλάκι φιλέ.

Για να απλώσουμε παντού την καραμέλα δηλ.να είναι ρευστή προσθέτουμε μαζί με τα άλλα υλικά και 1/4 κούπας βούτυρο.

εναλλακτικά:

Αν προτιμάτε βάλτε κακάο στην κρέμα.
Αντί για πορτοκάλι ,κονιάκ.
Στην κρέμα δε βάζουμε ζάχαρη.

Τα χωριά- αναμνήσεις του Ξηρομέρου.

Μερικά χωριά είχαν την έδρα τους πιο ψηλά από την προσβάσιμη σημερινή θέση τους.Πριν πολλά χρόνια τα χωριά αυτά εκαταλείφθηκαν για να εγκατασταθούν σε πιό ζεστή και ασφαλέστερη θέση,ή έγιναν συνοικία άλλων χωριών.
Τα ερειπωμένα σήμερα χωριά του Ξηρομέρου.

Αυτά είναι :ο Βάτος,η παλιά Κομπωτή,τα παλιά Αχυρά,ο παλιός Δρυμός,το Βούστρι.
Το παλιό χωριό του Δρυμού και της Κομποτής ήταν χτισμένα πιο ψηλά από τη σημερινή τους θέση σε δύσβατο και αφιλόξενο σημείο .
Και τα δύο χτισμένα σε ανήλιαγα πλάγια,παραδίδονταν στα ξεσπάσματα της φύσης.
Το κάστρο,τα ερείπια της Τοριβίας είναι εκεί…αγέρωχα να αγναντεύουν από ψηλά.
Στην περιοχή της Τοριβίας,σύμφωνα με την προφορική παράδοση,βρέθηκαν αρχαιολογικοί θησαυροί,ενώ ένα απέραντο μυστήριο καλύπτει την περιοχή με            ανεξήγητα φαινόμενα.

Δέχτηκαν τις λεηλασίες της γερμανικής κατοχής…αλλά αντεξαν.

Ο Βάτος είναι το μόνο χωριό που δεν επανανεγκαταστάθηκε κάπου αλλού.
Σήμερα μόνο 2-3 οικογένειες κτηνοτρόφων έχουν στο χωριό τις περιουσίες τους,στα δικά τους χωράφια…

στα δικά τους χώματα…ως άλλοι…ακρίτες.
Το υπερβολικό κρύο,ο ατελείωτος χειμώνας ήταν οι αιτίες εγκατάλειψης.
Ο απέραντος κάμπος και τα εύφορο έδαφός του, είχε αντίπαλό του το κρύο με αποτέλεσμα να καθυστερούν και πολλές φορές να καταστρέφονται οι καλλιέργειες.

Γεμάτος από σιτάρια και λαθούρια μια ποικιλία φάβας,προσκαλούσε όλους τους κατοίκους του χωριού στην πλέον ηλιόλουστη αγκαλιά του,
Ένα χωριό με ιδανικό κλίμα για ασθενείς,προσέλκυοντας έτσι πολλούς ξένους.
Οι κάτοικοί του, φύγανε για Βόνιτσα,Μοναστηράκι,Παλιάμπελα,Κατούνα.
Στο έρημο χωριό απέμειναν τα μισογκρεμισμένα σπίτια να θυμίζουν οτι εκεί…κάποτε υπήρχε ζωντάνια.

Το Βούστρι …ένα χωριό που γνώρισε δόξες.
Κάθε σπίτι είχε το μποστάνι του,που αρδεύονταν από μικρά ρυάκια.
Κάθε αυλή ήταν πνιγμένη στα λουλούδια…κάθε οικογένεια είχε τα δικά της «κλαριά «που σήμερα αναγνωρίζουνται ώς οικόσημα.
Κερασιές,αμυγδαλιές, καρυδιές και κληματαριές, ήταν όλα περιποιημένα και σήμερα μοιάζουν σαν να …φρουρούν…σαν να περιμένουν την επιστροφή των νοικοκύρηδων…ανταμοίβοντάς τους έτσι για τις φροντίδες που τους παρείχαν.
Τα σπίτια για τις μέρες τους φάνταζαν αρχοντικά τα πιο πολλά δίπατα( οι μεζονέτες της εποχής)αν και χωρίς τζάμια.
Το ψύχος,παρά το οτι το χωριό ήταν ηλιόλουστο ήταν η αιτία της εγκατάλειψης.
Οι παλιοί θυμούνται το νερό να δημιουργεί κρυστάλλια ( κάτι σαν διάφανοι  σταλαγμίτες) στις στέγες των σπιτιών.

Τα Αχυρά κι αυτά φτιαγμένα σε λάθος μέρος ,καταστρέφοντας κάθε φορά που κατέβαζε το ποτάμι μη αφήνοντας ,λένε, να φτάσει στον αριθμό τα πενήντα σπίτια.
Οι Αχυριάτες,επισκέφτονται κάθε χρόνο το παλιό τους χωριό,τιμώντας το εκκλησάκι Της Μεγαλόχαρης,όπως και πλήθος κόσμου-το Δεκαπενταύγουστο.
Πολλοί το επιλέγουν ως το μέρος της τελευταίας τους κατοικίας.
Ενσωματώθηκαν στην Κατούνα κι αποτελούν συνοικία της,με την όμορφη  πλακόστρωτη πλατεία και τον μεγάλο πλάτανο.

Σήμερα,οι παλιοί διηγούνται με νοσταλγία τα δύσκολα αλλά υπέροχα για αυτούς (παιδικά )χρόνια…
Μερικοί επισκέφτονται τα δικά τους εδάφη,αναπολώντας τις όμορφες στιγμές που έζησαν σε κείνα τα «τόπια».
Τα μισογκρεμισμένα φουρναριά ,τα δέντρα που στέκουν ακόμα περήφανα στα πατρικά τους σπίτια,ξυπνούν αναμνήσεις που χαράχτηκαν για πάντα στην καρδιά τους.
Αγναντεύοντας από τις παρυφές του κάμπου ,ή καθισμένος στο κατώφλι του γκρεμισμένου  πατρικού του…βυθίζεται στις αναμνήσεις του(κάποιος πάλαι κάτοικος ) όταν ξαφνικά το τραγούδι του Τάκη Καρναβά (παιδί τότε),ζωντανεύει εικόνες με πλήθος κόσμου στο θέρο ,παιδιά να σκαρφαλώνουν στα ποστιασμένα στάχυα και κατάκοπους άνδρες και γυναίκες να χαμογελάνε…κι ο αέρας… να πλημμυρίζει από τις μυρωδιές του αναμμένου ξυλόφουρνου και του αχνιστού ζυμωτού ψωμιού…

Κάποιά στιγμή,σηκώνεται ,επιστρέφοντας στην πραγματικότητα,αφήνοντας  έναν αναστεναγμό ως…υπόσχεση για μελλοντική επίσκεψη!

Αξίζει να επισκεφτείτε αυτά τα χωριά,για να  δείτε   το μοναστήρι της Παναγίας της Ρόμβου περνώντας από το Βάτο (πιο ψηλά στο βουνό ),για τα κρυστάλλινα νερά της Καστανιάς στα Αχυρά,για  το κάστρο της Κομπωτής και για τις πηγές στον Αγ.Βάρβαρο και το ποτάμι της Νίσσας κοντά στο Βούστρι και για τα ομώνυμα ιστορικά εκκλησάκια  που τιμούν κάθε χρόνο οι πρώην κάτοικοι μαζί με πλήθος κόσμου.

Κοτόπουλο πανέ

Αν θέλετε ένα γρήγορο και νόστιμο γεύμα με κοτόπουλο κάντε το πανέ.

Μια συνταγή που αρέσει πολύ στα παιδιά.

Υλικά

500-600 γρ.   στήθος  κοτόπουλο συσκευασμένο  (ή από ένα κοτόπουλο βγάλτε περίπου 1/2 κιλού ψαχνό κρέας σε μικρά φιλέτα)

1 φλυτζάνι του τσαγιού  φρυγανιά τριμμένη

1/4 φλυτζάνι του τσαγιού αλέυρι

λίγο μοσχοκάρυδο, ή κύμινο ( ή ό,τι άλλο προτιμάτε)

2 αυγά

αλάτι ,πιπέρι

ελαιόλαδο για τηγάνισμα

Εκτέλεση

Αλατίζουμε το πλυμένο κοτόπουλο.Σ’ένα μπώλ ανακατεύουμε το αλεύρι τη φρυγανιά το μοσχοκάρυδο και το πιπέρι και σ’ένα δεύτερο χτυπάμε τα αυγά.Βάζουμε μπόλικο λάδι να κάψει σε αντικολλητικό τηγάνι και βουτάμε τα φιλέτα στο αυγό και μετά στη φρυγανιά.Αφήνουμε να ροδίσει καλά από τη μια πλευρά και μετά από την άλλη.Τοποθετούμε σε χαρτί κουζίνας.

Συνοδέυεται τέλεια με γιαούρτι .

Μπισκότα σαβαγιάρ ή βάση για τούρτα

Σήμερα πάμε σε μια καινούργια κατηγορία τις τούρτες.
image

Οι τούρτες είναι συνδυασμός από κρέμες ζαχαροπλαστικής, σαντιγύ και ως βάση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε έτοιμο παντεσπάνι ή μπισκότα σαβαγιάρ.Προσωπικά τη βάση την κάνω με το μείγμα για σαβαγιάρ που το ψήνω σαν παντεσπάνι.
image

Υλικά για βάση περίπου 30 εκ.

6 αυγά

1 φλυτζάνι ζάχαρη κανονική

1 φλυτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις

λιγο αλάτι

και ζάχαρη για πασπάλισμα.

Εκτέλεση

Αφήνουμε τ ‘αυγα να πάρουν θερμοκρασία δωματίου.Έπειτα τα χωρίζουμε και χτυπάμε τα ασπράδια σε μαρέγκα μαζί με το  αλάτι ,προσθέτοντας σιγά σιγά τη μισή ζάχαρη.
Με την υπόλοιπη ζάχαρη και τη βανίλια χτυπάμε τα κροκάδια .

Ενώνουμε έπειτα τα 2 μείγματα ανακατεύοντας απαλά με κουτάλι.

Τέλος προσθέτουμε το αλεύρι σιγά σιγά σαν να το κοσκινίζουμε.

Βάζουμε το φούρνο να προθερμαίνεται και σε ένα ταψί Νο 30 στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί ή λαδόκολλα,καλύπτοντας τα πλαίνά τοιχώματα.

Αδειάζουμε το μείγμα και ψήνουμε στους 180 με αέρα για 20 λεπτά περίπου.

Για μπισκότα βάζουμε το μείγμα στο κορνέ κι αφήνουμε γραμμές πάνω στο χαρτί σε αραιές αποστάσεις.Πρίν φουρνίσουμε πασπαλίζουμε με ζάχαρη.

Σαν βάση τώρα,βυθίζουμε μια καρφίτσα-αν βγαίνει στεγνή σημαίνει ότι ψήθηκε.

Βγάζουμε από το φούρνο,αφήνουμε να κρυώσει και με γερή κλωστή ή πολύ κοφτερό μαχαίρι χωρίζουμε τη βάση στα 2 ή  στα 3 .
image

Αυτή είναι η βάση για τούρτες ,για παγωτά,είτε ως μπισκότα ή σαν παντεσπάνι,τα οποία στρώνουμε σε φόρμα αφού τα μουλιάσουμε σε γάλα  σε κονιάκ χυμό κ.λ.π.  και προσθέτουμε τα υλικά της αρεσκείας μας .Κατά τη γνώμη μου, η τούρτα είναι ένα γλυκό που ευνοεί την φαντασία .
image

(τη συνταγή βρήκα πριν 2 χρόνια στo «οι συνταγές της παρέας» μάλλον).
image

image

Χταπόδι κοκκινιστό με κρασί.

Το χταποδάκι είναι επίσης ιδανικό για κρασάτο.

Υλικά

1 1/2 (ή 1200 γρ).κιλό χταποδάκι

1 μεγάλη ώριμη ντομάτα πολτοποιημένη στο μπλέντερ

1 κρεμμύδι μεγάλο ψιλοκομμένο

1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη

1 φλυτζανάκι του καφέ κρασί( ή1 ποτήρι αν σας αρέσει,αλλά θα καλύψει τη γεύση)

1 φλυτζανάκι του καφέ ξύδι

1 γεμάτο κουτ.γλυκούαλάτ

,πιπέρι(για πικάντικο 1/2 κουτ.γλυκού)

1 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο

1 γεμάτη κουταλιά της σούπας  πάστα (χυμό ντομάτας διπλής συμπυκνώσεως)

1 φύλλο δάφνη

Εκτέλεση

Βάζουμε το χταπόδι σε νερό μαζί με το ξύδι κι αφήνουμε 10 λεπτά,περίπου.Το ξεπλένουμε καλά,το κόβουμε  και το σουρώνουμε.Έπειτα το βάζουμε στην κατσαρόλα μέχρι να σωθεί το ζουμί του( δε ρίχνουμε νερό το χταπόδι βγάζει από μόνο του).

Μόλις σωθεί προσθέτουμε το λάδι ,σκόρδο και  κρεμμύδι,σωτάρουμε λίγο,προσθέτοντας την πάστα .Ρίχνουμε το κρασί (να εξατμιστεί) ,την ντομάτα και συμπληρώνουμε με νερό.

Αφήνουμε να βράσει και να μείνει μόνο η σάλτσα.

Συνοδεύουμε με πατάτες τηγανητές,ρύζι σουρωτό ,μακαρόνια ή ο,τι μας αρέσει.

(το κρασί να είναι κόκκινο το βάζουμε στην αρχή να βράσει το λευκό στο τέλος ,δεν χρησιμοποιούμε κρασί ανοιγμένο από καιρό).

Στραπατσάδα

  Η στραπατσάδα είναι ένα πολύ εύκολο  και γρήγορο φαγητό,ιδανικό για κάτι γευστικό και πρόχειρο.

Υλικά

4 μέτριες ώριμες ντομάτες

4 αυγά

Μισό φλυτζανάκι του καφέ γάλα

αλάτι,πιπέρι,

λίγη φέτα τριμμένη με το χέρι περίπου 50 γρ.

Μισό ποτήρι λάδι

Εκτέλεση

Αφού   πλύνουμε , ψιλοκόβουμε τις         ντομάτες  και τις βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι μέχρι να σωθούν τα υγρά τους.

Ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι και όταν στεγνώσουν προσθέτουμε το λάδι      ανακατεύοντας συχνά.

Χτυπάμε τα αυγά σ’ενα μπωλ με το πηρούνι προσθέτοντας  αλάτι και  γάλα .

Αφού σωταριστούν οι ντομάτες,προσθέτουμε τα αυγά ανακατεύοντας απαλά για  να πάει παντού.

Αφήνουμε λίγο και κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Συνοδεύεται με γιαούρτι ή φέτα.

Αυτό ήταν!!!

Η ερμηνεία των ονείρων .

Όταν κοιμόμαστε ,ζούμε σ’ ένα διαφορετικό ,μυστηριώδη κόσμο…τον κόσμο των ονείρων.

Δεν σας έχει τύχει να σας ξυπνήσει  ένα όνειρο κι όταν ξανακοιμάστε να βλέπετε τη συνέχειά του, ή να επαναλαμβάνεται ακόμα και για μέρες;Να ξυπνάτε απότομα γιατί βλέπετε οτι …πέφτετε…ή πνίγεστε ;

Ή να ξυπνάτε μ’ένα χαμόγελο,γιατί ονειρευτήκατε κάτι όμορφο;

Πολλές φορές τα όνειρα μας δεν είναι παραμυθένια αλλά  εφιάλτες…κάτι που προσπάθησαν να τα εξηγήσουν(και τα όμορφα), πολλοί ψυχαναλυτές και επιστήμονες.

Η ερμηνεία των ονείρων όμως, χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Από την αρχαιότητα ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης,ασχολήθηκαν με αυτά.
Ενώ πολλοί βασιλιάδες,κυρίως κατεύφευγαν στο Μαντείο των Δελφών για
να τους δοθεί εξήγηση από τον Απόλλωνα ,μέσω της Πυθίας…οι λεγόμενοι χρησμοί που- παρεπιπτόντως -ήταν διφορούμενοι πολλές φορές,π.χ.»αν δε βρέξει θα κρατήσει».
Σύμφωνα με τον Φρόυντ,όνειρα βλέπουμε για την εκπλήρωση των επιθυμιών μας.

Για την επιστήμη εξωτερικοί παράγοντες,πριν ή κατά τη διάρκεια του ύπνου, παίζουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα των ονείρων.Παράδειγμα ένα βαρύ φαγητό το βράδυ,ενδεχομένως να προκαλέσει όνειρα με βίαιο περιεχόμενο.Ή κάτι που είναι  αναμενόμενο ,μπορεί να ενσωματωθεί στο όνειρο και να παρερμηνευτεί σαν …προφητικό.

Πώς εξηγούνται τα όνειρα;Όντως έχουν προφητική σημασία;Μπορεί κάποιος μέσω των ονείρων που βλέπει να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του;

Πολλοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι κάποιος που πραγματικά θέλει να γνωρίσει τον εαυτό του,μπορεί να το πετύχει παρατηρώντας τα όνειρα που βλέπει.

Στον τόπο μας,
σχεδόν κάθε όνειρο έχει τον συμβολισμό του και τείνει ερμηνείας.

Περισσότερο όμως,δίνουν σημασία στα άσχημα όνειρα θεωρώντας τα …προφητείες.

Μελετώντας ερμηνείες ονείρων σε άλλες περιοχές της Ελλάδος,παρατηρώ οτι σε μερικά συμφωνούμε ενω σε άλλα δίνουμε διαφορετική εξήγηση.

Τα όνειρα λένε οτι είναι η μόνη επικοινωνία με τον πνευματικό κόσμο.

Ετσι πολλοί στον ύπνο τους βλέπουν άτομα που δε βρίσκονται πια στη ζωή…όνειρα που θεωρούνται ανησυχητικά.

Άλλοι βλέπουν αγίους στον ύπνο τους…

Ας  δούμε μερικές ξηρομερίτικες ερμηνείες.

«Ο σκύλος είναι φίλος»,λένε…Όταν δείς στον ύπνο σου σκύλο φιλικό μαζί σου,είναι κάποιος καλός φίλος…αν σε γαυγίζει ή σε απειλεί,κάποιος θέλει το κακό σου αλλά δεν μπορεί να σε βλάψει..αν σε δαγκώνει,πρόσεχε!

«Το φίλημα» είναι μίλημα…αν δείς οτι φιλάς κάποιον σημαίνει οτι θα μιλήσεις με κάποιον που  είχες  κόψει επαφές.

Η εκκλησία είναι κάτι καλό ,αν στο όνειρο υπάρχει και άγιος σημαίνει βοήθεια και επιτυχία.

Αν ασπαστείς όμως εικόνα δεν είναι καθόλου καλό…σημαίνει θάνατος κάποιου συγγενικού προσώπου.

Αν δείς στον ύπνο σου…ψάρια περίμενε λαχτάρα (αλλού το έχουν για καλό ).

Αν δείς αίμα σημαίνει γρήγορα μαντάτα…συνήθως άσχημα,σε άλλες περιοχές  αν το αίμα είναι καθαρό σημαίνει χαρμόσυνα ή κάτι καλό.

Αν βλέπεις οτι φοράς λευκό νυφικό,πάλι το θεωρούν κακό…

Ότι είσαι έγκυος και αποκτάς αγόρι σημαίνει οτι θα παιδευτείς θα περάσεις δύσκολες μέρες.

Αν γεννήσεις κορίτσι  είναι ευτυχία.

Οι ψείρες είναι λεφτά,ενώ τα λεφτά…στενοχώρια.
Όταν δέρνεις κάποιον,του δίνεις δύναμη.

Όταν κάποιος νεκρός σου ζητάει κάτι,σημαίνει οτι κάτι του λείπει…αν τρώς μαζί του ή σου δίνει κάτι και το παίρνεις κατι κακό θα συμβεί…αν δείς ότι καλεί κοντά του  κάποιον  σημαίνει ότι θα φύγει σύντομα από τη ζωή…αν το διώχνει σημαίνει ότι θα περάσει δύσκολα αλλά θα τα καταφέρει…είναι καλό να σε διώχνει..

Αν δείς γυμνό κι οτι σε κάνει να ντρέπεσαι πάλι έιναι άσχημο θα μάθεις άσχημα νέα.

Αυτές είναι μερικές από τις ερμηνείες μας για τα όνειρα.

Ένα άσχημο όνειρο, λένε, ότι αν το πεις κοιτώντας τον ήλιο,δεν επαληθεύεται,όπως και όταν δύσει ο ήλιος δεν πρέπει να το πείς.
Όταν πέφτουν τα φύλλα ή βρέχει τα όνειρα δεν βγαίνουν.
Ελπίζω να μη σας τρόμαξα με τις δυσοίωνες ερμηνείες.
Κατά τη γνώμη μου τα όνειρα βγαίνουν σ’ αυτούς που τους δίνουν σημασία και δεν χρίζουν όλα εξήγησης.
Δεν πρέπει να γινόμαστε έρμαια των ονείρων.Το μέλλον το καθορίζουμε μόνοι μας.
Για πολλούς δε σημαίνουν τίποτα…ούτε καν τα θυμούνται.
Εύχομαι στον ύπνο σας,να βλέπετε μόνο όμορφα και γαλήνια όνειρα και μια μέρα να γίνουν πραγματικότητα.
.