Τυρόπιτα σε τρίγωνα.

Άλλη μια συνταγή για τυροπιτάκια.
Είναι λίγο φασαριόζικο στο τύλιγμα,αλλά…απέσπασε καλές κριτικές.
Υλικά

10 φύλλα κρούστας
1 βιτάμ 250 γρ.
Για τη γέμιση
500 γρ.γάλα
5 κουτ.σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις ή 1/2 φλυτζάνι τσαγιού σιμιγδάλι ψιλό
1/2 κουτ.γλυκού αλάτι ψιλό
Λίγο πιπέρι
3 -4 αυγά
150 γρ. περίπου φέτα τριμμένη με το χέρι
1/2 κουτ. γλυκού baking powder

Εκτέλεση

Χτυπάμε το μισό γάλα με το αλεύρι στο μπλέντερ και το ρίχνουμε μαζί με το υπόλοιπο στην κατσαρόλα.
Προσθέτουμε το αλάτι κι ανακατεύουμε συνέχεια,ώσπου να πάρει να βράζει.
Αποσύρουμε από την φωτιά και ρίχνουμε μισή κουτ.σούπας βιτάμ και το τυρί.
Αφού κρυώσει λίγο προσθέτουμε τα χτυπημένα αυγά και το μπέικιν.
Παίρνουμε 2 φύλλα αφού έχουν ξεπαγώσει και κόβουμε σε τρεις λωρίδες κατά μήκος.
Βουτυρώνουμε τη μια λωρίδα ,στρώνουμε μια δεύτερη και βουτυρώνουμε.
Βάζουμε 1 γεμάτη κουταλιά σούπας γέμιση λίγο πιο πάνω από την άκρη.
Πιάνουμε την αριστερή γωνία και διπλώνουμε σε τρίγωνο..ακουμπώντας στη δεξιά πλευρά,πατάμε καλά τις άκρες βουτυρώνουμε,γυρίζουμε προς τα δεξιά και συνεχίζουμε μέχρι την κορυφή της λωρίδας φύλου.
Σε κάθε δίπλωμα πατάμε τις άκρες και βουτυρώνουμε ελαφρά.
Συνεχίζουμε και με τα υπόλοιπα φύλλα.
Τοποθετούμε σε βουτυρωμένο ταψί .
Βουτυρώνουμε από πάνω,ψήνουμε στους 150-170 βαθμούς ,ώσπου να ροδίσουν καλά.
Αν έχετε εμαγέ ταψί,αν ροδίσουν πολύ από κάτω γυρίστε τα να ροδίσουν κι απ’ την άλλη.
Για να μην τρίβονται ,όταν βγουν από το φούρνο τα βάζουμε σε μια σουπιέρα και σκεπάζουμε με μεμβράνη για 15′ να μαλακώσουν.
Τα κομμάτια γίνονται ατομική μερίδα…αν τα κόψετε μικρότερα δεν θα τυλίγονται…
Η μαργαρίνη κάνει το φύλλο τέλειο…

Advertisements
By Ξηρομερίτισσα Posted in πίτες

Ελλάδα- Κύπρος

Σήμερα η Κύπρος θλίβεται,
σήμερα η Κύπρος κλαίει,
στρέφεται προς τη μάνα της
και με λυγμούς της λέει:

Φωνή δε βγαίνει… δε μιλά
πνίγεται στους λυγμούς της…
κι η μάνα της με στεναγμό
ακούει τους σπαραγμούς της.

Κόρη μου τι έχεις σήμερα;
γιατί είσαι θλιμμένη;
ποτάμια έχεις δάκρυα
κι η εσάρπα σου βρεγμένη.

Ξέχασες μάνα;…..
σήμερα…σαν σήμερα δεν ήταν;
πολέμου μαύρα σύννεφα
την κώμη μου καλύψαν…

– Μάνα μου…γιατί μ’ έδωσες;
γιατί είμαι σε ξένα χέρια;

– δε σ’έδωσα…σε πήρανε
σαν σήμερα από μένα
χωρίσανε το σώμα μου
τώρα δεν είμαστε ένα.

Κόρη μου,ξέρω πως πενθείς,
πενθώ κι εγώ μαζί σου
ο πόνος είν’αβάσταχτος
και φρέσκια η πληγή σου.

Κόρη μου ,σαν σε πήρανε κραυγές παντού ακουστήκαν
και την καρδιά ξερίζωσαν…για δάκρυα…έβγαινε αίμα
ο πόνος απερίγραπτος,δε ‘γιάναν οι πληγές μου
τι κι αν …τις καλύψανε…δε ξέχασα ποτέ μου…

-Μάνα, γιατί με πήρανε απ’ τα δικά σου χέρια;
-Οι ομορφιές σου κόρη μου…
σαν τ’ουρανού τ ‘ αστέρια.

-Μάνα γι αυτό με σύρανε
σα σκλάβα σε παζάρι;
αρχοντικά μεγάλωσα
δίπλα σου είχα καμάρι.

Μάνα μου αλλιώς έμαθα,
μ’ αγάπη να με βλέπουν
με αίμα άδικο,με πότισαν
σημάδια παντού μου έχουν.

Αίμα αθώων…που ξυπνά
και σήμερα ουρλιάζει
Γιατί;;;; και εγώ αυτό ρωτώ
η ψυχή δεν αγαλλιάζει.

Κι αυτοί που χάθηκαν…
ποτέ ξανά δεν είδαν…
αδέρφια,φίλους συγγενείς
τι έγιναν που πήγαν;

Πως να ξεχάσω ,πως μπορώ
κάθε λεπτό ματώνω
με το ‘να χέρι λεύτερο,
τ’άλλο αλυσοδεμένο,
και στην καρδιά τα σύρματα
το σώμα μοιρασμένο.
Πονάει το συρματόπλεγμα
έθρεψε στο κορμί μου
δεν είναι τα σημάδια του μα η
αιώνια πληγή μου…

Κόρη μου τα πλούτη μας ,τη δόξα..η Ιστορία
φθονήσαν ξένα βλέμματα
κι αρπάζουν με τη βία
μα όσο κι αν μας ταπεινώνουνε
όσο κι αν μας βασανίζουν
πάλι ξαναγεννιόμαστε
αυτό δεν το  δεν ορίζουν.

Το πνεύμα το ελληνικό
θα ζει για πάντα… αιώνια
Της Μεσογείου αρχόντισσες
θα είμαστε για…χρόνια!

»Για ιδέστε τον Αυγερινό που πάει κοντά στην Πούλια»

 

«Για ιδέστε τον Αυγερινό που πάει κοντά στην Πούλια»…λέει ένα τραγούδι..
Κατά το ξημέρωμα ο Αυγερινός φωτίζει έντονα τον ουρανό κοντά σένα άλλο αστέρι…
Και μένουν εκεί ακόμα κι όταν ξημερώνει για τα καλά ,πριν το φως του ήλιου καλύψει το δικό τους.
Η λάμψη τους είναι έντονη και η φωτεινότητά τους ,ίσα με το φεγγάρι.
Δυο αστέρια που μοιάζουν αγαπημένα …σαν να είναι μαζί…σαν να έχουν σχέση μεταξύ τους…

Ο μύθος
Υπάρχει ένας μύθος με τον Αυγερινό και την Πούλια…τον άκουσα πριν  από χρόνια και σας τον παραθέτω.
Πριν πολλά χρόνια…ήταν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα,μ ένα όμορφο κοριτσάκι την Πούλια.
Μετά από λίγο καιρό η βασίλισσα πέθανε… κι ο βασιλιάς παντρεύτηκε μιαν άλλη γυναίκα.
Απέκτησε μ’αυτή ένα αγοράκι..τον Αυγερινό.
Η βασίλισσα ήταν τόσο μοχθηρή και ζηλειάρα,που συνέχεια βασάνιζε τη πανέμορφη Πούλια…ενώ ο γιος της συνέχεια τη μάλωνε για τη συμπεριφορά της απέναντι στην αδερφή του…προσπαθούσε να τη προστατέψει και την αγαπούσε πολύ.

Είχε βάλει σκοπό να την ξεκάνει(η βασίλισσα),για να έχει την αγάπη του βασιλιά μόνο για το γιο τους.
Η μητέρα της Πούλιας,ως πνεύμα,προειδοποίησε την κόρη της για τα σχέδια της βασίλισσας.
«Πάρε αλάτι,σαπούνι και μια χτένα…ό,τι και να γίνει ..μην πιείς νερό…
Όταν η βασίλισσα σου πλέκει τα μαλλιά πεσ’τον Αυγερινό να ‘ρθει να σου πάρει τα κορδελάκια..εσύ κυνηγησέ τον ..κι η βασίλισσα θα τρέξει ξωπίσω σας»…
Έτσι κι έγινε…όταν άρχισε να της πλέκει τα μαλλιά,ο Αυγερινός της αρπάζει τα κορδελάκια και αυτή το κυνήγησε δήθεν θυμωμένη…
Πιο πίσω η βασίλισσα…να τρέχει να πιάσει την Πούλια…
Τότε πέταξε πίσω της τη χτένα και ο τόπος γέμισε ψηλά αγκάθια.
Η βασίλισσα τα ξεπέρασε και πλησίαζε τα δυο παιδιά…τότε η Πούλια,έριξε πίσω της το σαπούνι και βράχοι ξεφύτρωσαν από το πουθενά…
Δε στάθηκαν όμως εμπόδιο για τη βασίλισσα…»αν συνεχίσει να σε κυνηγάει ρίξε αλάτι »έλεγαν τα λόγια της μητέρας της…
Έτσι…μια θάλασσα χώρισε την Πούλια (και τον Αυγερινό),ενώ στην άλλη άκρη η βασίλισσα να τα κοιτάζει σαστισμένη.
Τα δυο παιδιά κουράστηκαν πάρα πολύ και ο Αυγερινός διψούσε…πιο πέρα μια πατημασιά προβάτου  με νερό και το μικρό παιδί ήπιε  ξεχνώντας τη συμβουλή της Πούλιας…
Αμέσως μεταμορφώθηκε σε αρνάκι…η Πούλια …στενοχωρημένη το πήρε και συνέχισε το δρόμο της στο άγνωστο μέρος.
Σταμάτησε σ ένα πηγάδι να ποτίσει το αρνάκι της…εκεί περνούσε η βασιλική φρουρά με τα άλογα…

Η Πούλια ,φοβήθηκε κι ανέβηκε πάνω σένα κυπαρρίσι……Το δέντρο φωτίστηκε ολόκληρο από την ομορφιά της Πούλιας και τα βασιλικά άλογα δε πλησίαζαν για να πιουν νερό…
Παρακάλαγαν την κοπέλα να κατέβει για να μπορέσουν να τα ποτίσουν ..αλλά εκείνη τίποτα…
Γύρισαν στο παλάτι και είπαν στο βασιλιά τι έγινε…Τότε εκείνος ζήτησε  τη βοήθεια της μάγισσας…
Εκείνη πήρε ένα κόσκινο ,ένα σκαφίδι κι ένα σακί αλεύρι…και πήγε κάτω από το δέντρο…
Παριστάνοντας την κουφή κι οτι δεν έβλεπε καλά, κοσκίνιζε ανάποδα ,χύνοντας το αλεύρι έξω από το σκαφίδι…
»Αλλιώς γιαγιά το κόσκινο…αλλιώς και το σκαφίδι»,της φώναζε η Πούλια…χωρίς ανταπόκριση…
Έτσι κατέβηκε για να τη βοηθήσει…η φρουρά την έπιασε την πήγε στο παλάτι,όπου το βασιλόπουλο μαγεύτηκε από την ομορφιά της.

Η  Πούλια δέχτηκε να το παντρευτεί  …με τον όρο το αρνάκι να μείνει κι αυτό στο παλάτι μαζί της..κι όχι στο κοπάδι.
Όλοι αγαπούσαν την Πούλια εκτός από την πεθερά της…
Εκείνη της έκανε το τραπέζι με το αρνάκι της…Η Πούλια στενοχωρήθηκε τόσο πολύ…όταν τελείωσε το τραπέζι πήρε τα κόκκαλα και τα έθαψε στον κήπο…Αμέσως φύτρωσε μια χρυσή πορτοκαλιά …και στην κορυφή της …ένα χρυσό πορτοκάλι…
Η κακιά βασίλισσα προσπαθούσε να το φτάσει αλλά τα χαμηλά κλαδιά ψήλωναν…τότε πήγε η Πούλια να το κόψει όταν  ακούστηκε μια φωνή «από την κακιά μητριά ,στην κακιά πεθερά…Πούλια μου…θα σε πάρω μαζί μου»
Τα κλαδιά τινάχτηκαν με δύναμη κι η Πούλια βρέθηκε στον ουρανό με τη μορφή άστρου δίπλα στον Αυγερινό…για πάντα..

Αυτός είναι ο μύθος για την Πούλια και το Αυγερινό.

Στην πραγματικότητα

ο Αυγερινός ,είναι ο πλανήτης Αφροδίτη ,ή Αποσπερίτης … το βράδυ σήμαινε το τέλος των αγροτικών εργασιών,ενώ το πρωί (αυγή…Αυγερινός) ,σήμανε την αρχή.
Κι η Πούλια είναι αστερισμός ..οι Πλειάδες με 7 – 12 αστέρια.
Λογικά ένα από αυτά φωτίζει πιο έντονα…
Δεν βλέπουμε συχνά αυτό το φαινόμενο…δεν είναι συνέχεια μαζί…γιατί η Αφροδίτη κινείται…
Η λαϊκή παράδοση είναι αυτή που θέλει τα δυο «αστέρια» μαζί..το ένα δίπλα στο άλλο.

Οι δημιουργίες μιας φίλης

Δεν συνηθίζω να δημοσιεύω πράγματα που αφορούν άλλους ,αλλά αυτό που θα δείτε μου άρεσε πάρα πολύ.
Είναι οι δημιουργίες μιας φίλης …το όνομά της Πανωραία Βάσση…
Καραβάκια…τέλεια σχέδια …χρώματα…

Δείτε τα !!!

By Ξηρομερίτισσα Posted in AΡΘΡΑ

Ανατολή ηλίου στον Αμβρακικό

Η ανατολή του ηλίου απ’όποιο μέρος και να τη δείς είναι το ίδιο υπέροχη!
Το…ξύπνημα του ήλιου ζωγραφίζει τον καμβά τ΄ουρανού…
Δείτε πως ξεπροβάλλει πάνω από τον Αμβρακικό,φωτίζοντας τους ελαιώνες!!!

(Οι φωτό είναι τραβηγμένες κοντά στο Δρυμό).

Λουτράκι…μια «άγνωστη» όαση δροσιάς!

Λουτράκι!
Μια σύντομη απόδραση,από τα προβλήματα της καθημερινότητας.
Ένας άγνωστος παράσεισος.
Το Λουτράκι απέχει γύρω στα 15 λεπτά από την Κατούνα,(αποτελεί οικισμό της)οδεύοντας προς Δρυμό.
Εξοχικά,δίπλα στην θάλασσα… περικυκλωμένο από ελαιώνες…με πολλούς Κατουνιώτες να ξεκαλοκαιριάζουν στο Λουτράκι.
Πολλοί μεγάλωσαν εκεί,αρωματίζοντας τα παιδικά τους χρόνια με το θαλάσσιο αεράκι του !
Η ιδανική λύση για τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που άφηνε η καπνοκαλλιέργεια!
Τα χρώματα εναλλάσσονται,με τις διαφορετικές ματιές του ηλίου…δίνοντάς έτσι στον Αμβρακικό (τα χρώματα) του γαλάζιου,του πράσινου και του μπλέ μετατρέποντάς τον σε…καθρέφτη.

Στο βυθό του …θαμμένες οι αναμνήσεις αλλοτινών… καλών αλλά και άσχημων χρόνων.
Γυρίζοντας το χρόνο πίσω,βλέπουμε τη θέση αυτή (αλλά και στη θέση Αγ. Σπυρίδωνας) εμπορικό λιμάνι…αλλά και συγκοινωνίας.
Αλλά και τον Κιουταχή πασά, αποβιβάζοντας το στρατό του στη θέση Κουρδουβίζα ,… και στη συνέχεια …να περάσει και να λεηλατήσει το Ξηρόμερο.
Το Λουτράκι,παραμένει σχεδόν όπως ήταν…χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση ,ακόμα και αυτής για βελτίωση των παραλίων…
Παρ’όλο που θα μπορούσε με τα κατάλληλα έργα να γίνει πραγματικά ένας επίγειος παράδεισος…πολλοί το επισκέπτονται…και χωρίς διαφήμιση!

(Οι φωτό είναι τραβηγμένες από τη θέση Κουρδουβίζα ή Κορδοβίτσα).

By Ξηρομερίτισσα Posted in AΡΘΡΑ

Σιρόπι σοκολάτας

Το σπιτικό σιρόπι είναι πιο νόστιμο και πολύ εύκολο.

Υλικά

125 ml νερό
1 βανίλια
1/4 κουτ.γλυκού αλάτι ψιλό
50 γρ. κακάο
100 γρ. ζάχαρη

Εκτέλεση

Βάζουμε σ’ ένα μεγάλο μπρίκι ή μικρό κατσαρολάκι,όλα τα υλικά εκτός από το κακάο.
Όταν πάρει βράση, κατεβάζουμε από τη φωτιά ρίχνουμε το κακάο και χτυπάμε με το μίξερ του καφέ,να διαλυθεί καλά.
Ξαναβάζουμε στη φωτιά,ανακατεύοντας συνέχεια ,ώσπου να πήξει.
Οι κρέπες τα παγωτά κι άλλα γλυκίσματα,αποκτούν θεϊκή γεύση με το σιρόπι σοκολάτας.
Τη βασική συνταγή βρήκα στο συνταγές της παρέας.

O μύθος της δεκαοχτούρας

image

Η δεκαοχτούρα είναι ένα πουλί γνωστό σε όλους μας εδώ.
Και στις πόλεις έχω συναντήσει πολλές.
Μοιάζει με περιστέρι,αλλά είναι μικρότερη σε μέγεθος, έχει σταχτί χρώμα και μια λωρίδα γύρω γύρω από το λαιμό της μαύρη ή πράσινη σκούρα.
Το κελάηδημα της δεκαοχτούρας μοιάζει σαν του κούκου αλλά διακεκομμένο ,κούκουου…κούκ,ακούγεται έτσι, αλλά αν προσέξει κανείς καλύτερα λέει βούβουου…βου…κάπως έτσι.
Ο ήχος αυτός σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση οφείλεται σε στην απεγνωσμένη προσπάθεια μιας κοπέλας να πείσει για τον αριθμό δεκαοχτώ…
Επομένως ,η λαλιά της δεκαοχτούρας,είναι παράφραση του δεκαοχτώ(δε διακρίνω ομοιότητα).
Κάποτε πριν πολλά χρόνια,ήταν μια πανέμορφη κοπέλα,αξιολάτρευτη και πρώτη νοικοκυρά.
Πολλά παληκάρια την ποθούσαν και όλες οι γυναίκες(πεθερές) τη ήθελαν για νύφη τους.
Την καρδιά της όμορφης κοπέλας,κέρδισε ένα παληκάρι,το οποίο και παντρεύτηκε ,παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του.
Η πεθερά τυφλωμένη από ζήλεια και εγωισμό δεν έβλεπε πόσο πολύ αγαπιούνταν οι δυό νέοι κι έκανε τα πάντα ,για να τους χωρίσει.
Ανάγκαζε την- υπάκουη πάντα- νύφη να κάνει ένα σωρό δουλειές,μέχρι να αγανακτίσει και να φύγει.
Η κοπέλα υπέμενε καρτερικά,όλες τις δοκιμασίες,τις ταπεινώσεις,την αχαριστία της κακιάς πεθεράς…για την αγάπη του άντρα της.

Μια μέρα,της ζήτησε να φτιάξει 18 καρβέλια και να τα έχει έτοιμα.
Πράγματι η κοπέλα τα είχε έτοιμα ως το μεσημέρι.
Τότε η αντίζηλος της,πήρε το ένα καρβέλι και κατηγόρησε τη νύφη στον γιο της ότι το έφαγε,τονίζοντας έτσι… ότι είναι σπάταλη(!!!!)
Σε άλλα μέρη της Ελλάδας,λένε ότι την κατηγόρησε πως το έδωσε στη μάνα της(η νύφη).
Ο …πολυπόθητος άνδρας την πίστεψε κι η κοπέλα από την αδικία φώναζε …δεκαοχτώ…δεκαοχτώωω…
Μάταια όμως….(η εξουσία του άνδρα ,που ανέφερα σε προηγούμενα άρθρα…ο άνδρας αποφάσισε μόνος του ανακοινώνοντας τις αποφάσεις των γονιών του …ως δικές του).
Το κορίτσι …τρελάθηκε κι ο Θεός την λυπήθηκε μεταμορφώνοντάς την σε πουλί…την δεκαοχτούρα.
Άλλη εκδοχή του μύθου,αναφέρει μια μάνα με δεκαοχτώ παιδιά ,η οποία αναγκάστηκε να τα αφήσει όλα σε μια φίλη της,για να πάει στην πόλη.
Επιστρέφοντας ,βρήκε τη φίλη της νεκρή.
Κάποιος της είχε κλέψει τα παιδιά της κι απελπισμένη γυρνούσε παντού ,ψάχνοντάς τα.
Οι άκαρπες προσπάθειες της, την οδήγησαν στην τρέλα.
Έτσι η Παναγιά τη λυπήθηκε και την μεταμόρφωσε σε πουλί,που αναζητά ακόμη τα παιδιά της… με το χαρακτηριστικό κελάηδημά της.
Αυτοί είναι οι μύθοι που πλέχτηκαν γύρω από το λάλημα της δεκαοχτούρας.

By Ξηρομερίτισσα Posted in AΡΘΡΑ

»Χτυπητό»

Το χτυπητό ,γνωστό σε μας από τα παιδικά μας χρόνια,είναι κροκάδια χτυπημένα με ζάχαρη.

Είναι ένα βελούδινο  ρόφημα  ή χορταστικό  σνάκ ( με φρυγανιές)    που ξετρελαίνει τα παιδιά ,βάζω και κακάο.

Μοιάζει με ελαφριά μους και συνοδεύεται με φρυγανιές  .

Υλικά

2 κροκάδια

2 κουτ.σούπας ζάχαρη

για το κακάο

1 μέτριο φλυτζάνι τσαγιού νερό

1 κουτ.κοφτή σούπας κακάο

1/2 – 1 κουτ.σούπας ζάχαρη

1/2 φλυτζανάκι  γάλα συμπυκνωμένο.

Πώς γίνεται :

Βράζουμε το κακάο με τη ζάχαρη και το νερό,όπως τον καφέ.

Σε ένα μεγάλο φλυτζάνι ρίχνουμε τα κροκάδια και τη ζάχαρη.

Τα χτυπάμε στο μίξερ του καφέ ,ώσπου ν’ ασπρίσουν,(παλιά το χτύπαγαν με κουτάλι).

Προσθέτουμε το γάλα και τελος το κακάο βραστό.

Αντί για κακάο προσθέστε σιρόπι σοκολάτας και  1 φλυτζάνι τσαγιού βραστό  νερό μετά το γάλα.

Ανακατεύουμε και έτοιμο.

Σερβίρετε ζεστό με φρυγανιές ,κουλουράκια  κ.λ.π.

Σε μεγαλύτερη ποσότητα γίνεται βάση για παγωτό ,αφού κρυώσει.

(στο τέλος,χτυπήστε καλά στο μίξερ χτυπώντας νερό με ξύδι μισό-μισό για να μη μυρίζει αυγό).

Φίδια :εχθροί του ανθρώπου;Ελληνικά είδη φιδιών,δάγκωμα φιδιού.

Από την άνοιξη,κυρίως όμως το καλοκαίρι συναντάμε συχνά κάποιους ανεπιθύμητους επισκέπτες.
Τα φίδια.
Λίγοι είναι αυτοί που στη θέα ενός φιδιού παραμένουν ψύχραιμοι και το αφήνουν να ζήσει.
Τελικά τα φίδια αποτελούν απειλή για τον άνθρωπο;
Όλα τα φίδια είναι επικίνδυνα;
Η αλήθεια είναι πως όχι.

Είδη φιδιών

Τα πιο γνωστά φίδια της περιοχής μας ,είναι η οχιά,η δεντρογαλιά,ο σαπίτης,ο τυφλίτης,το σαϊτούρι ,ο αστρίτης και το νερόφιδο.
Στη χώρα μας το πιο δηλητηριώδες φίδι που υπάρχει είναι η οχιά και μερικά είδη που ανήκουν στην ίδια κατηγορία ,όπως ο αστρίτης.
Η δεντρογαλιά αρέσκεται στο να τρώει αυγά,ενώ το τσίμπημα του σαπίτη,προκαλεί σήψη.
Η μόνη εποχή που τα φίδια επιτίθονται χωρίς να απειληθούν,είναι την άνοιξη,εποχή ζευγαρώματος.
Τότε μπορεί να κυνηγήσει το θύμα του.
Παλιά,με την ανάπτυξη των φυτωρίων του καπνού( φυντάνι), σπάνια εμφανίζονταν φίδια ,εντός των χωριών,λόγω της χρήσης φυτοφαρμάκων .
Τώρα οι μισοί κήποι,είναι ακαλλιέργητοι,πνιγμένοι στ’ αγριόχορτα.
Τ’ αποτελέσματα της ερήμωσης του τόπου μας.
Επομένως,τα φίδια βρίσκουν μικρούς παραδείσους.
Δεν είναι λίγες οι φορές που επισκέπτονται τις αυλές μας,ακόμα και το εσωτετικό των σπιτιών.
Λέγεται,ότι οικολόγοι κάνουν ρίψη φιδιών,με ελικόπτερα,για τη διάσωση του είδους.
Σχεδόν κάθε φίδι που γίνεται αντιληπτό θανατώνεται ως απειλή.
Όσοι άνθρωποι έχουν δεχτεί δήγμα φιδιού,είχαν πλησιάσει πάρα πολύ κοντά, ή κατά την προσπάθειά τους να το σκοτώσουν.

Γιατί επιτίθενται;

Μερικές φορές επιτίθονται όταν νιώσουν απειλή και από μισό μέτρο,( στα 30 εκ.είναι βέβαιο οτι θα επιτεθεί).
Έτσι το φίδι αμυνόμενο αντιδρά κατά αυτόν τον τρόπο.
Κατά τη διάρκεια του μαζέματος του καπνού,πολλοί δέχονταν δαγκώματα οχιάς,αφού τις «αγκάλιαζαν», ή τις πάταγαν,χωρίς να τις έχουν δει,κουλουριασμένες κάτω από την καπνόριζα.
Κι εγώ φοβάμαι τα φίδια όταν είναι πολύ κοντά,αλλά μάλλον είναι παρεξηγημένα.
Ο άνθρωπος φοβάται το φίδι κι αυτό εκείνον.
Αν δεν μπει στην αυλή ,στον κήπο ή στο κοπάδι,δεν υπάρχει λόγως θανάτωσης.
Τα φίδια αποτελούν αλυσίδα του οικοσυστήματος καθαρίζοντας την περιοχή από τρωκτικά.

Πώς τα κρατάμε μακριά;

Οπότε είναι χρήσιμα,μακριά όμως από τις αυλές μας.
Για να μην έχουμε λοιπόν ανεπιθύμητους επισκέπτες,καθαρίζουμε τα ξερά χόρτα από τον κήπο,απομακρύνουμε ξύλα ή παλιά πράγματα μαζεμένα,τέλειες κρυψώνες γι αυτά,
Τα λουλούδια με πυκνή βλάστηση ,όαση δροσιάς,όχι μόνο για μας ,καλό είναι ν αποφεύγονται ή να μην είναι το φύλλωμά τους κοντά στο έδαφος.
Το γάλα προσελκύει τα φίδια κι αναζητώντας τροφή συχνάζουν σε στάνες ή μέρη που πήζουν το τυρί.
Το να σκορπίζεις γύρω από το σπίτι θειάφι- αποφύγετε όταν υπάρχουν μικρά παιδιά-τα κρατάει μακριά,αν βραχεί όμως χάνει την αποτελεσματικότητά του.
Το να κάψεις λάστιχο είναι άλλος ένας τρόπος απομάκρυνσής τους.
Ο καλύτερος τρόπος προστασίας και ο πιο οικολογικός,είναι οι γάτες στην αυλή του σπιτιού.
Θα σας απαλλάξουν από την παρουσία τους ,έχοντας ενδιαφέρουσα απασχόληση.
Μπορεί να το βασανίζουν για ώρα,ώσπου να το σκοτώσουν.

Σε περίπτωση δαγκώματος-αντιμετώπιση

Τώρα ,το τσίμπημα του φιδιού,απαιτεί ιατρική βοήθεια.
Παλιά,έδεναν σφιχτά πιο πάνω την παθούσα περιοχή,χαράκωναν βαθιά ,προσπαθούσαν να τραβήξουν το δηλητηριασμένο αίμα,δίνοντας δυνατό αλκοολούχο ποτό στον παθόντα.
Τελικά,αυτά δεν ενδείκνυνται γιατί κάνουν περισσότερη ζημιά, λένε.
Το πόσο ισχυρό είναι το δηλητήριο,της οχιάς κυρίως,παίζει ρόλο το μέγεθος κι ο τόπος που ζεί.Ακόμα και οι νεογέννητες έχουν.
Αν είναι σε περιοχή χωρίς νερό,τότε είναι πολύ ισχυρό.

Εν κατακλείδι,δεν είναι όλα τα φίδια επικίνδυνα.
Αν τα δείτε,διατηρείστε την ψυχραιμία σας- ο πανικός δεν ωφελεί πουθενά-φωνάξτε κάποιον έμπειρο να σας βοηθήσει να το απομακρύνετε,σκεφτείτε οτι θα προσπαθήσει ν’αμυνθεί,ενώ αν είναι εκτός περιοχής εργασίας ή σπιτιού δεν κινδυνεύετε.
Σε περίπτωση δαγκώματος απομακρυνθείτε για τυχόν επόμενα δήγματα,(κινούνται αργά),πηγαίνετε αμέσως στο πλησιέστερο ιατρικό κέντρο,για λήψη πρώτων βοηθειών,αφού πολλοί δεν τα ξεχωρίζουν (επικίνδυνα και μη).
Κι αν κάποιος άντεξε δε σημαίνει οτι όλοι είναι το ίδιο,μερικοί ίσως έχουν αλλεργία,ενώ τα παιδιά χρειάζεται μεγάλη προσοχή για το πού παίζουν.
Πολλοί θεωρούν γούρι,την επίσκεψη ενός φιδιού εντός σπιτιού,ενώ μερικοί ως… κακό οιωνό.

Γράφοντας…μπερδεύτηκα….Αν έχεις στην αυλή σου καρποφόρα δέντρα ,προσελκύουν τρωκτικά,αυτά με τη σειρά τους τα φίδια.
Αν ποτίζεις τα λουλούδια φεύγουν τα φίδια αλλά έρχονται τα ποντίκια..και να σου…ξανά τα φίδια.
Ένας σπιτικός παράδεισος,πρέπει οπωσδήποτε να έχει και έναν » κατηραμένο όφι»;;;

By Ξηρομερίτισσα Posted in AΡΘΡΑ

Ψάρι φέτα στο φούρνο

Ένα φαγητό ιδανικό για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού γιατί δεν απαιτεί χρόνο για προετοιμασία του.
Τα κατεψυγμένα είναι το ίδιο νόστιμα και το κυριότερο…δεν θέλουν καθάρισμα.
Μπορείτε να βάλετε ό,τι ψάρι σας αρέσει.Ένα φαγητό απλό,ελαφρύ και παντός…καιρού.
Υλικά

2 φάκελοι φέτα ( βακαλάος)
4 μεγάλα κρεμμύδια
4 μεγάλες ώριμες ντομάτες σε ροδέλες.
1-2 σκελίδες σκόρδο
Αλάτι ,πιπέρι
4 – 5 μέτριες πατάτες
1 ποτήρι ελαιόλαδο
Ή μισό λάδι και 2 κουτ.σούπας φυτίνη
1 κουτ.σούπας συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας

Εκτέλεση.

Ξεπαγώνουμε τα ψάρια και αλατίζουμε ελαφρά (κάθε φέτα περίπου μισό κουτ.γλυκού αλάτι).
Πλένουμε και κόβουμε τις πατάτες σε ροδέλες ,όπως και τα κρεμμύδια.
Αλατίζουμε και στρώνουμε σ ένα μέτριο ταψί τις πατάτες,ρίχνουμε το σκόρδο ,από πάνω τα ψάρια,καλύπτοντας με ντομάτες και κρεμμύδια.
Σε μισό ποτήρι νερό διαλύουμε την πάστα,προσθέτουμε στο φαγητό,ελαιόλαδο και έτοιμο για το φούρνο.
Ψήνουμε για 1 ώρα περίπου στους 200 βαθμούς,να ροδίσουν οι ντομάτες.
Αν δεν έχει νερό προσθέτουμε κατά τη διάρκεια του ψησίματος ή αφήνουμε να σωθεί αν έχει πολύ.

Γρήγορη τυρόπιτα (χωρίς φύλλα).

Μια τυρόπιτα εύκολη,χωρίς φύλλα και γρήγορη.

Κάθε πίτα που δεν έχει φύλλο,συρρικνώνεται ,οπότε χρειάζεται μικρότερο ταψί  απ’οτι  αν έχει  φύλλα.

Υλικά

1100 γρ.γάλα πλήρες

3-5 αυγά

1 κουτ.γλυκού αλάτι ψιλό

1 μέτριο φλυτζάνι  τσαγιού και 1 κουτ.σούπας   σιμιγδάλι ψιλό

2 κουτ.γλυκού  κοφτά baking powder

1 πιάτο φέτα τριμμένη με το χέρι(όχι γεμάτο)

3 κουτ.σούπας (περίπου) μαργαρίνη

Εκτέλεση

Βάζουμε το γάλα,το σιμιγδάλι,το αλάτι (σε μια κατσαρόλα) στη φωτιά και ανακατεύουμε  συνέχεια,ώσπου να πήξει.

Όταν πάρει να βράζει κατεβάζουμε και προσθέτουμε 1 κουτ.σούπας μαργαρίνη.

Αν δεν φτιάξουμε αμέσως την πίτα σκεπάζουμε με μεμβράνη κατευθείαν για να μην πιάσει κρούστα.

Βουτυρώνουμε καλά  ένα μέτριο ταψί και κοσκινίζουμε μ’ενα σουρωτήρι να πάει παντού.

Γυρνάμε ανάποδα για να πέσει το περιττό(σιμιγδάλι) .

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 230 βαθμούς .

Αφού κρυώσει λίγο η κρέμα προσθέτουμε το baking και τα χτυπημένα αυγά.

Αν έχει πήξει αραιώνουμε με λίγο γάλα.

Η κρέμα πρέπει σχεδόν ν’ άπλώνεται μόνη της …

Απλώνουμε το μείγμα στο ταψί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο μέχρι να ροδίσει καλά και να «πατώσει»(= να ροδίσει από κάτω ).

Μετά από  (τουλάχιστον)10 λεπτά κόβουμε σε κομμάτια.

Η συγκεκριμένη 3 αυγά έχει.

Τα…προξενειά.

Παλιά,όπως έχω προαναφέρει,στο Ξηρόμερο,η γυναίκα δεν είχε δικαιώματα-πόσο μάλλον στην αγάπη-επομένως και ο άνδρας παντρεύονταν από προξενειό.
Οι προξενήτρες ,έκαναν τα πάντα για να πείσουν μετά από προτροπή του υποψήφιου τον …πατέρα της νύφης.
Η …»τυχερή » το μάθαινε τελευταία,δεν είχε δικαίωμα αντίρρησης,ακόμα κι αν ο γαμπρός,ήταν κουτσός ,τυφλός ή μεσόκοπος.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις,όπου κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά,γεμάτα δροσιά ,χάρμα οφθαλμών να παντρεύονται με κάποιον με τα παραπάνω » χαρίσματα»μόνο και μόνο επειδή ήταν …φτωχές.
Επειδή το κορίτσι θεωρούνταν …βάρος στην -συνήθως -πολυμελή- οικογένεια.
Κι ο λόγος του πατέρα….συμβόλαιο.
Ό,τι αποφάσισε έπρεπε να τηρηθεί.
Η εναλλακτική λύση ,ήταν η φυγή ,άρα διαγραφή από τα…τευτέρια της οικογένειας
ή ο θάνατος.

Η πιο όμορφη στιγμή για κάθε κορίτσι θα μετατρέπονταν σε ισόβιο μαρτύριο…μόνο και μόνο από το πείσμα του πατέρα.
Σπάνια υπήρχαν προξενειά πετυχημένα δηλ.ο ένας να συμπληρώνει τον άλλον.
Η επιτυχία του γάμου ,οφειλόταν αποκλειστικά στην υπομονή της γυναίκας.
Στην αντίθετη πλευρά τώρα,στους άνδρες κι αυτοί υπήρξαν θύματα των προξενειών.
Πώς;Όταν τους πρότειναν ένα προξενειό ,τους παρουσίαζαν φωτό μιας όμορφης νέας γυναίκας.
Τότε, που συνηθίζονταν ,το ζευγάρι να πρωτοσυναντιέται στα σκαλιά της εκκλησίας,οπότε οι …»έξυπνοι»,έφερναν σε δύσκολη θέση τον νέο,όταν αντίκρυζε μια εντελώς διαφορετική γυναίκα…άσχημη..ή σιτεμένη.
Κι αν αντιδρούσε έντονα…το λόγο είχαν τα όπλα.
Οπότε εκείνες οι συνθήκες γάμου,είχαν παράπλευρες απώλειες.
Ηταν θέμα τύχης;θέμα πονηριάς;

Αργότερα,τα προξενειά έδεναν ζευγάρια ανάλογης ηλικίας ,οικονομικής κατάστασης κ.λ.π.
Μη ξεχνάμε οτι ο γάμος τότε ήταν εμπορική συναλλαγή.
Βλέποντας προξενειά – εγκλήματα,σιγά σιγά οι νέοι διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους.
Ο νέος ή η νέα σήμερα διαλέγει μόνος
του το ταίρι του…το άλλο του μισό…
Μολονότι που πλέον,έχουν ελευθερία επιλογής …τα διαζύγια αυξάνονται…γιατί;
Οι νέοι έχουν ακόμα τα υπολλείματα γαλούχησης των προηγούμενων γενεών;
Ο ρολος της γυναίκας έχει αλλάξει ριζικά -και στο Ξηρόμερο-( τα νέα κορίτσια,διεκδικούν),επιτέλους ζει….έχει την βοήθεια του συζύγου… χωριστά από τα πεθερικά.
Τι φταίει;
Συνήθως χωρίζουν αυτοί που σε κάθε στιγμή ….κάθε λεπτό… εκδηλώνουν τον έρωτά τους.
Πως ξεχνιούνται τόσο γρήγορα;
Οι πρώτες δυσκολίες του έγγαμου βίου,σβήνουν μεμιάς τους όρκους αγάπης;
Ποιος είπε οτι ο έγγαμος βίος είναι στρωμένος με ροδοπέταλα;
Τα θεμέλια ενός σπιτιού βασίζονται σε αμοιβαίες υποχωρήσεις, κατανόηση,αλληλοϋποστήριξη και προπάντων αλληλοεκτίμηση!
Έτσι τον έρωτα…διαδέχεται η αγάπη!

By Ξηρομερίτισσα Posted in AΡΘΡΑ

Μακαρονάδα με ζαμπόν και τυρί

Μια μακαρονάδα χορταστική.

Υλικά
1 πακέτο μακαρόνια No 6
200 γρ.γάλα πλήρες
5 κουταλιές μαργαρίνη
Και 3 κουτ.σούπας για τα μακαρόνια
5-6 φέτες πάριζα κομμένη
} σε τετραγωνάκια
5 φέτες κασέρι κομμένο
Λίγη φέτα τριμμένη με το χέρι περίπου 50 γρ.

Εκτέλεση

Βάζουμε μπόλικο νερό με 1 γεμάτη κουτ.σούπας αλάτι να βράσει.
Ρίχνουμε τα μακαρόνια.Ανακατεύουμε στην αρχή και μετά αραιά.
Όταν κρατάνε λίγο σουρώνουμε και αδειάζουμε ξανά στην κατσαρόλα.Βουτυρώνουμε με 3 κουτ.σοϋπας μαργαρίνη.
Στο τηγάνι βάζουμε τη μαργαρίνη ή βούτυρο να κάψει.
Προσθέτουμε τη φέτα και όταν πάρει να χρυσίζει,ρίχνουμε το ζαμπόν.
Έπειτα ρίχνουμε το γάλα,λίγο αλάτι,πιπέρι,ανακατεύοντας συνέχεια.

Τέλος το κασέρι και αφήνουμε να δέσει σαν σάλτσα.
Αδειάζουμε στα μακαρόνια να πάει παντού.
Έτοιμα!
Τη βασική συνταγή βρήκα πριν δυο χρόνια στο » συνταγές της παρέας».

Μακαρόνια με τυρί

Κι άλλη μια πανεύκολη ,πρόχειρη συνταγή .
Μακαρόνια με τυρί » καμμένο».

Υλικά

1 πακέτο μακαρόνια Νο 6
1/2 -1 ποτήρι ελαιόλαδο
Ή 4 κουτ,σούπας μαργαρίνη
Φέτα τριμμένη με το χέρι περίπου 150 γρ.

Εκτέλεση

Βράζουμε τα μακαρόνια σε μπόλικο αλατισμένο νερό.
Όταν κρατάνε λίγο ,να μη βράσουν πολύ,κατεβάζουμε από τη φωτιά και σουρώνουμε.
Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το λάδι ή τη μαργαρίνη να κάψει.
Ρίχνουμε τη φέτα και ανακατεύουμε με ξύλινη σπάτουλα ή αν λιώνει,κουνάμε συνέχεια το τηγάνι για να μην κολλήσει.
Θα κάνει μικρά μπαλάκια μόνο του ,όταν χρυσίσει ή ροδίσει ελαφρώς, το ρίχνουμε στα μακαρόνια,ανακατεύοντας να πάει παντού.
Αυτό ήταν.
Το καμμένο τυρί δεν είναι ό,τι πιο υγιεινό,γι αυτό βουτυρώστε τα μακαρόνια και προσθέστε τη φέτα τριμμένη με τον τρίφτη ,στο κάθε πιάτο.

Για σπιτική κέτσαπ βάζουμε 2 κουταλιές της σούπας συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας,2 κουτ. γλυκού ξύδι,2 κουτ.γλυκού ζάχαρη και για πικάντικη γεύση κόκκινο πιπέρι.
Ανακατεύουμε ρίχνοντας νερό ν’ αραιώσει.

Μπριζόλες με πατάτες στο φούρνο.

Μία από τις πιο εύκολες συνταγές,είναι και οι μπριζόλες με πατάτες στο φούρνο.
Μέσα σε λίγα λεπτά είναι έτοιμο για ψήσιμο.

Υλικά
4 μπριζόλες χοιρινές
6 μέτριες πατάτες
Αλάτι. \
Πιπέρι. – ανακατεμένα σ’ ένα μπωλ
Ρίγανη. /
Μισό ποτήρι νερό
1/2 ποτήρι ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε και πλένουμε τις πατάτες.
Τις κόβουμε στα 4.
Τις βάζουμε στο ταψί και αλατοπιπερώνουμε παίρνοντας περίπου μισή κουτ. σούπας από το μείγμα.
Αλατίζουμε τις μπριζόλες,περνώντας την επιφάνεια τους με αλάτι , (με το χέρι ).
Τις βάζουμε πάνω από τις πατάτες,ρίχνουμε λάδι και νερό και ψήνουμε στην τελευταία σχάρα ,250 βαθμούς ,πάνω – κάτω αντίσταση ( έτσι δεν σκληραίνουν) ή στο grill,(χωρίς νερό και 220 βαθμούς),για 1 1/2 – 2 ώρες,ανάλογα με το πως είναι κομμένες  οι μπριζόλες.
Γυρνάμε τακτικά να ροδίσουν,ειδικά με το γκριλ και προσθέτουμε νερό,αν δεν έχει για να μην κολλήσουν οι πατάτες.

Το μποστάνι μας.

Το μποστάνι μας,σε λίγο θα αποδώσει καρπούς κυριολεκτικά.
Οι σπόροι που φυτεψαμε το χειμώνα,μεταφυτεύσαμε τα φυτά τον Μάρτιο,μετά από μήνες είναι στο στάδιο πριν την καρποφορία.
Μελιτζάνες,πιπεριές,πεπονιές,καρπουζιές,ντομάτες,βλήτα,χωρίς χημικά…χωρίς λιπάσματα.
Τα χωράφια είναι ιδανικά για τέτοιες καλλιέργειες,χρόνια ξεκούραστα έχουν μεγάλες αποδόσεις.
Λίγο σκάλισμα και πότισμα είναι αρκετά για μποστάνια σε χωράφια.
Παλιά,όλοι βάζαμε δίπλα από τον καπνό.
Τώρα σε κήπους και σε κοντινά χωράφια.
Υπάρχουν φυσικοί τρόποι αντιμετώπισης των ασθενειών,όπως ο ασβέστης,σκορπισμένος πριν το φύτεμα της ντομάτας,η στάχτη πριν το φύτεμα κρεμυδιών,ο βασιλικός για τη μελίγγρα,ο ψεκασμός με σαπουνόνερο.
Τώρα είναι η εποχή που βγάζουμε την πατάτα.
Αγνά,βιολογικά προϊόντα της μάνας γης.

Πάμε για….ρίγανη;

Η ρίγανη είναι το αγαπημένο μου μυρωδικό για συνταγές με ψητά.
Δεν υπάρχει κρεατικό στο φούρνο που να μη βάζω ρίγανη .
Όπως και η χωριάτικη αποκτά μοναδική γεύση με το άρωμά της.
Έχει πλέον ανθίσει και σε λίγο καιρό,είναι έτοιμη για συλλογή…για μάζεμα.
Ρίγανη με έντονη μυρωδιά ,θα βρείτε σε ορεινές περιοχές.
Στα Ακαρνανικά Όρη,φυτρώνει ρίγανη που μοσχοβαλάει από ..χιλιόμετρα.
Ρίγανη από το Μπούμιστο και από το Περγαντί…
Φυτρώνει και σε κάμπους ή καλλιεργείται ,αλλά δεν μυρίζει έντονα.
Όσο πιο μεγάλο είναι το υψόμετρο,τόσο καθυστερεί η ωρίμανσή της.
Μαζεύουμε τη ρίγανη,εφ’όσον το λευκό άνθος της ξεραθεί.
Καθαρίζουμε από τη μέση και κάτω τα φύλλα,κόβουμε να είναι όλα τα κοτσάνια ίσα και δένουμε σφιχτά.
Κρεμάμε σε σκιερό μέρος ν’ αποξηρανθεί τελείως(5-10 μέρες).
Τρίβουμε την ρίγανη μια μέρα που δεν έχει υγρασία,ή τη βάζουμε στην κουζίνα με αέρα για 5 λεπτά στους 30 βαθμούς.
Χρησιμοποιούμε μια λεκάνη ή ταψί γιατί πετάγονται τα φυλλαράκια.
Αφαιρούμε τα λεπτά κλωναράκια και αποθηκεύουμε σε βάζα.
Μια χωριάτικη σαλάτα με ρίγανη , κρεμμύδι,φρέσκο ελαιόλαδο φέτα και ζυμωτό ψωμί είναι ένα ελαφρύ γεύμα ,ιδανικό για το καλοκαίρι!

Εύκολο τυρόψωμο-κουλούρα τραγανή

Αν δεν έχετε υπομονή και χρόνο για κουλούρα με μαγιά,να μια εύκολη συνταγή.

Η κουλούρα αυτή μοιάζει με τη φλαούνα και είναι τραγανή.Η γεύση διαφέρει από αυτή με τη μαγιά

Υλικά

3 κούπες χλιαρό νερό

4 κουτ.γλυκού baking powder

2 κουτ. γλυκού σόδα

1 φλυτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο

1 πιάτο φέτα τριμμένη με το χέρι(περίπου 250 γρ.)

3 κουτ. γλυκού αλάτι ψιλό

αλεύρι όσο πάρει για όλες τις χρήσεις.

Εκτέλεση

Βάζουμε το νερό σε μια λεκάνη ,ρίχνουμε το αλάτι  ,το μπέικιν τη σόδα και το αλεύρι κοσκινισμένο.

(Ή χτυπάμε τα υγρά στο μίξερ με το μισό λάδι ).

Προσθέτουμε τόσο  ώστε να έχουμε μια λεία κι εύπλαστη ζύμη.

Αφήνουμε να ξεκουραστεί και ανοίγουμε τη ζύμη ,ρίχνουμε λάδι και τυρί και διπλώνουμε.

Ζυμώνουμε με την ίδια διαδικασία,ώσπου να τελειώσει το τυρί,(4 φορές).

Λαδώνουμε ένα ταψί και βάζουμε τη ζύμη ανοίγοντάς  την.Ρίχνουμε το υπόλοιπο λάδι (αφήνουμε 10 λεπτά  να ξεκουραστεί πριν το ψήσιμο ).

Ψήνουμε στους 220-230 βαθμούς ,μέχρι να ροδίσει καλά.

Όταν  βυθίζοντας μια οδοντογλυφίδα βγαίνει στεγνή είναι έτοιμη.

Τυρόψωμο ή κουλούρα(«φλαούνα»)

Η κουλούρα γίνεται συνήθως μ ‘αυτό τον τρόπο.

Παλιά κράταγαν λίγη από τη ζύμη του ψωμιού και την έφτιαχναν ζυμώνοντας τη με λάδι.

Τα υλικά είναι ίδια  με το τυρόψωμο( με φύλλα),




ο τρόπος αλλάζει.

1 δόση τυρόψωμο

Κι εδώ  1 -1 1/2 φλυτζάνι λάδι (1 βάζω) ,1 πιάτο φέτα τριμμένη με το  χέρι

Εκτέλεση

Διαλύουμε τη μαγιά με το προζύμι και περιμένουμε να φουσκώσει .Αφήνουμε να φουσκώσει κι έπειτα ρίχνουμε τα υλικά σε μια λεκάνη και ζυμώνουμε,τόσο ώστε να έχουμε μια λεία και εύπλαστη ζύμη.

Αφήνουμε να διπλασιαστεί και πατάμε να φύγει ο αέρας.

Ρίχνοντας λίγο- λίγο το λάδι διπλώνουμε πολλές φορές και  ζυμώνοντας.

Ξανά λάδι και το 1/4 της φέτας…διπλώνουμε… ζυμώνουμε ελαφρά.

Όταν τελειώσει η γέμιση (φέτα),ζυμώνουμε ελαφρά ,λαδώνουμε ένα μέτριο  ταψί και την ανοίγουμε με τα χέρια.Ρίχνουμε το υπόλοιπο λάδι και αφήνουμε να φουσκώσει .Ψήνουμε στους 210 βαθμούς για 1 περίπου ώρα.

Παγωτό με σοκολάτα και καραμέλα.

Μερικές φορές μικρά λάθη οδηγούν στην επιτυχία.
Η προσπάθεια για ζαχαρούχο κατέληξε σε…καραμέλα.
Και έδωσε μια γεύση θεϊκή στο παγωτό…απέσπασε καλές κριτικές.

Υλικά

1 1/2 πακέτο μπισκότα πτι- μπερ
1 φάκελο Γιώτης Garni
1 κουτί εβαπορέ

Για τη σοκολάτα

50 ml νερό
5 κουτ.σούπας κακάο
5 κουτ.σούπας ζάχαρη

Για την » καραμέλα»

220 ml γάλα εβαπορέ
100 γρ. ζάχαρη
2 κουτ.σούπας μαργαρίνη

Για το σιρόπι

125 ml νερό
50 γρ.κακάο
100 γρ.ζάχαρη
1 βανίλια( το 1/3 θα χρειαστούμε).

Εκτέλεση

Βράζουμε το κακάο με το νερό και τη ζάχαρη κι αφήνουμε να κρυώσει.
Βάζουμε το γάλα με τη ζάχαρη και τη μαργαρίνη να βράσει ανακατεύοντας ώσπου να πήξει.
Αφήνουμε να κρυώσει.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι και χρησιμοποιούμε αφού κρυώσει.
Σε μια λεκάνη ,ρίχνουμε το γάλα με την » καραμέλα».
Θέλει χτύπημα για να διαλυθεί.
Προσθέτουμε το γκαρνί ,τη «σοκολάτα» και χτυπάμε 5- 10 λεπτά.
Στρώνουμε τα μισά μπισκότα ολόκληρα, σε πυρέξ,γεμίζοντας τα κενά τρίβοντάς τα.
Ρίχνουμε την μισή κρέμα και τρίβουμε τα υπόλοιπα μπισκότα.
Στρώνουμε πατώντας ελαφρά και καλύπτουμε με την κρέμα. Σκεπάζουμε με μεμβράνη

βάζουμε στην κατάψυξη για 2 ώρες  και μ’ ένα κουτάλι ρίχνουμε σιρόπι,κάνοντας σχέδια,περίπου 3 κουταλιές. 
Βάζουμε ξανά   στην κατάψυξη για  άλλες 3 ώρες.
Κοστίζει γύρω στα 5 ευρώ και βγάζει περίπου 14 μερίδες.

Πριν μερικά χρόνια! (Το μάζεμα του καπνού).

Ιούλιος!Ο δεύτερος μήνας του καλοκαιριού!

Οι δρόμοι άδειοι,ο κόσμος προτιμάει τα παραθαλάσσια μέρη .

Τώρα έχει χρόνο για μπάνια ,για περπάτημα για διακοπές (ελεύθερος χρόνος,απεριόριστος.λεφτά …υπάρχουν;;;)

Πριν πολλά χρόνια τέτοια εποχή…τέτοιο μήνα όλο το Ξηρόμερο,ήταν σε..εγρήγορση!

Για το μάζεμα του καπνού.

Μέχρι της Αγ.Παρασκευής συνήθως  είχε μαζευτεί το πρώτο χέρι το πατόφυλλο(πρώτα φύλλα από τη ρίζα) και το ένα χέρι μεσινόφυλλο.

Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες,που επικρατούσαν την άνοιξη.

Αν είχε καλοκαιρία η καπνοκαλλιέργεια χαρακτηρίζονταν πρώιμη,αν συνέχιζε τα κρύα μέχρι το Μάϊο,η παραγωγή θεωρούνταν όψιμη,αφού το κρύο καθυστερούσε την ανάπτυξη του καπνού,»ξύλιαζαν»,όπως έλεγαν χαρακτηριστικά.

Τα καπνόπανα,τα γάντια τα ρούχα εργασίας ,συνήθως παλιά τζην (τώρα είναι της  μόδας τα φθαρμένα)και λεπτά πουκάμισα,ενώ οι μεσήλικες (γυναίκες) φορούσαν παντελόνι για τις κόλλες ή χοντρές κάλτσες κι από πάνω φούστα.

Η κόλλα είναι μια μαύρη  ουσία ,μάλλον η νικοτίνη,που βγάζουν τα φύλλα του καπνού κατά τη συλλογή τους,που κολλάει απίστευτα στα χέρια.

Χωρίς γάντια(,πολλοί δε φόραγαν λόγω αλλεργίας,ενώ παλιότερα δεν υπήρχαν),ή  οι άντρες,για να την αφαιρέσεις έπρεπε να τρίβεις με σφουγγάρι (με σύρμα) και με απορρυπαντικό για το πλύσιμο των ρούχων.

Πριν τριάντα περίπου χρόνια,το μάζεμα γινόταν τα μεσάνυχτα με την ασετυλίνη να καίει στα φαναράκια(συντιλίνια),τα καπνόπανα στον ώμο και ξεκίναγαν πυρετωδώς .Έπρεπε να προλάβουν τον ήλιο ,για να διατηρούνται τα φύλλα δροσερά «χολάτα «,όπως έλεγαν. Αλλα και γενικόρερα βιάζονταν να μαζέψουν το κάθε » χέρι» για να μην καεί ( δηλ,να μην κιτρινίσουν  τα φύλλα από τη ζέστη).

Η πανσέληνος ήταν ιδανική συντροφιά στη δύσκολη αυτή εργασία.

Όλο το Ξηρόμερο ,ήταν καταπράσινο τέτοια εποχή.Ολοζώντανο!Πνίγονταν από φωνές και γέλια.

Αργότερα,με τις μηχανές,το μάζεμα γινόταν το καταμεσήμερο,για να είναι τα φύλλα μαραμένα και μην σπάνε στο αρμάθιασμα.

Οι γυναίκες στην πρώτη γραμμή! Και στο μάζεμα(η καλλιέργια του καπνού σχεδόν βασίζονταν πάνω της…σαν να ήταν δική της ευθύνη).

Η κούραση απερίγραπτη,ειδικά όταν η τεχνολογία δεν είχε προστεθεί στις υπηρεσίες της καπνοπαραγωγής.

Μια καλλιέργεια που ενώ ευχόσουν να τελειώσει κάποτε,τώρα διαπιστώνεις ότι εξ’αιτίας της το Ξηρόμερο ζούσε..κράταγε τους νέους στα χωριά, έδινε νόημα στους μεσόκοπους,ως βετεράνους του είδους.
Που κάποια στιγμή τότε,την αμαθεμάτιζες,δε φανταζόσουν,οτι μια μέρα ,παρά την τυρρανία,θα σου έλειπε!

Το καλοκαίρι δε σου έμενε ελεύθερος χρόνος,αφού το μετά το μάζεμα,ερχόταν το αρμάθιασμα,το άπλωμα,από το πρωί ως τα μεσάνυχτα…
(Ποια γυναίκα έφτιαχνε τότε νύχια;)

Από μικρά παιδιά,έμπαιναν σ’ αυτή τη διαδικασία ,η βιοπάλη!!!Δεν καταλάβαινε από ανθρώπινα δικαιώματα,μόνο υποχρεώσεις και σκληρή δουλειά..

Παρ’όλα αυτά ο κόσμος δεν είχε άγχος,κατάθλιψη,χρόνο για να ασχοληθείς με το εγώ σου,με το είναι σου…
Δεν σκεφτόταν τ ‘ανθρώπινα ή εργατικά δικαιώματα,ακόμα και τότε που ήταν αναγκασμένος να υπομένει το μαρτύριο καύσης του μόχθου μιας χρονιάς ,γιατί ο έμπορος χαρακτήριζε «σκάρτη» την ποιότητα παραγωγής του( ενώ το μερίδιο του αφέντη ο ίδιος καπνός έπαιρνε α’ ποιότητα ,ως βαθμολογία).

Τα πειράγματα δεν έλειπαν,όλοι στα χωράφια ήταν ένα σύνολο ,κάθε οικογένεια μια μικρή ομάδα.

Ο καπνός ήταν αιτία επικοινωνίας  των ανθρώπων.

Μερικές φορές αποτελούσε και το »μήλον της έριδος».

Η αφάνταστη κούραση των καπνοπαραγωγών ,έδωσε τα ηνία  της  στις,αναμνήσεις!

Σπάνια βλέπεις χλωρό καπνό.
Τα άλλοτε ποτισμένα με ιδρώτα ,χώματα του Ξηρομέρου,που πάντα έδιναν την καλύτερη ποιότητα ,παραμένουν χέρσα,αγναντεύοντας παντού χωράφια πνιγμένα στα ξεραμένα αγριόχορτα.

Το παρελθόν μας είναι πλεγμένο με τις ρίζες του (καπνού).

Τα χέρια μας,σημαδεμένα από την κόψη της βελόνας.

Το σώμα ,εκπαιδευμένο ,μαθημένο σε εξαντλητικούς  ρυθμούς,»βγάζει» την κούραση εκείνων των χρόνων…

Στο Ξηρόμερο μεγαλώσαμε αλλιώς,δε μας ταιριάζει η χρόνια ξεκούραση!

Πώς φτιάχνουμε γιαούρτι

Το πρόβειο γάλα κάνει ένα γιαούρτι πλούσιο σε λιπαρά,αλλά νοστιμότατο.

Παλιά ,όλοι έφτιαχναν γιαούρτι,μερικοί ακόμα και σήμερα.

Υλικά

2 λίτρα γάλα

3 γεμάτα κουτ.γλυκού γιαούρτι πρόβειο (γιαουρτόσπορος)

Εκτέλεση

Βράζουμε το γάλα ανακατεύοντας συχνά,ώσπου να φουσκώσει.

Κατεβάζουμε από τη φωτιά κι αφήνουμε να κρυώσει.

Όταν βυθίζοντας τον δείκτη αντέχει μετρώντας ως το 12,διαλύουμε  καλά τον γιαουρτόσπορο .

Μοιράζουμε σε μπώλ και στρώνουμε μια πετσέτα από κάτω ,σκεπάζουμε με τα καπάκια και με κουβερτούλα λεπτή .

Προσοχή:Δεν κουνάμε το γιαούρτι γιατί δεν θα πήξει.Δεν βάζουμε αλάτι.

Αφού πήξει -τουλάχιστο 4-5 ώρες-το ξεσκεπάζουμε , αφήνουμε να κρυώσει λίγο και το βάζουμε στο ψυγείο.

Δεν το κόβουμε πριν κρυώσει καλά γιατί πικρίζει ή αποκτά ξινή γεύση.

Αν το πήξουμε όλο μαζί ,όταν το κόψουμε προσέχουμε να μην ανακατεύεται ,παίρνουμε κουταλιά -κουταλιά.

Το σπιτικό γιαούρτι βγάζει πιο πολλά υγρά κάτι σαν τυρόγαλο.

Για συνταγές το σουρώνουμε σε βαμβακερό πανί ή πολύ πυκνό τούλι.

Το τζατζίκι με σπιτικό γιαούρτι γίνεται τέλειο.

Αφού πετύχει (να έχει γλυκιά γεύση) μπορείτε να το συνδυάσετε με ό,τι θέλετε !

 

Συνοδεύει τέλεια την ψητή προβατίνα( και γενικά ψητά) ακόμη και σκέτο.

Διατηρείται στο ψυγείο για 4-5 μέρες .