Σιγανές ψιχάλες


Σιγανές ψιχάλες ,σιγανή βροχή,

πέφτουνε οι στάλες μέσα στην ψυχή,

Κι εσύ  ουρανέ μου,πόση  συννεφιά,

βάζεις την καρδιά μου,

ψεύτικα όλα πια.

Κι όπως συννεφιάζει μια κρυφή πληγή,

την ώρα που χαράζει,πάλι αιμορραγεί,

ειν΄αυτή του κόσμου η  κρύα του ματιά

γεμάτη υποκρισία,μίσος και ψευτιά.

Ουρανέ μου, βρέξε μόνο ανθρωπιά,

κι ήλιε μου σβήσε τα δάκρυα με χαρά!!!
image

Και στου φεγγαριού τον κήπο
κρύψε ουρανέ μου,της αγνής φιλίας πια το μύθο….

Εσείς τι λέτε σχετικά με αυτό;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s